Δώσε βάση στην πενιά!

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Βεργιά (οβριές η αβρωνιές) τα μοναδικά!!


Κάθε χρόνο τέτοια εποχή,από Μάρτη μέχρι αρχές Απρίλη,σε ένα ιδιότυπο σαφάρι επιδίδονται χορτοσυλλέκτες σε πολλές περιοχές της χώρας.Πρόκειται για το "κυνήγι" βεργιών η οβριών (ποικίλει η ονομασία από τόπο σε τόπο)και λέω κυνήγι επειδή το σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα αλλά και η σπανιότητα  της εμφάνισής τους σε σχέση με τα άλλα είδη χόρτων, συγκεντρώνει πλήθη εραστών της γεύσης τους στα ελαιοπερίβολα και στις ρεματιές όπου κυρίως φυτρώνουν.Για όσους δεν τα έχουν γνωρίσει ,είναι τα φύτρα ενός αναριχόμενου και μοιάζουν με τα άγρια σπαράγγια (δεν είναι λίγοι αυτοί που τα ταυτίζουν).Μαζεύουμε την τρυφερή κορυφή τους,εκεί που σπάνε εύκολα δηλαδή.
Απευθύνoνται μάλλον σε τολμηρές αλλά απαιτητικές γλώσσες ,αφού η ιδιαίτερη γεύση τους συνοδεύεται από μια πίκρα που κάποιοι θα τη λατρέψουν και κάποιοι θα τη μισήσουν!Ευτυχώς ανήκω στους πρώτους(σιγά που δεν θα ήμουν).Είχα την τύχη να βρεθώ πριν λίγες μέρες στα πάτρια (Πήλιο) όπου το άθλημα είναι πολύ δημοφιλές,ενώ μπορείς να τα βρείς ακόμα και στις λαικές ! Η παρακάτω συνταγή είναι ένα απ ΄τα πιό αγαπημένα μου φαγητά:


 Μισό κιλό καθαρισμένα βεργιά
 300 γρ. διάφορα άγρια "γλυκά"χόρτα(γλυκοζοχούς,παπαρούνες....όχι  κόκκινα ραδίκια)
Δύο μέτρια κρεμμύδια ξερά ψιλοτριμμένα.

Μισό έως ένα (ανάλογα με το μέγεθος)ματσάκι μάραθο η άνιθο ψιλοκομμένο.

Ένα ποτήρι φρέσκια τομάτα η ανάλογο συμπυκνωμένο χυμό
Ένα ποτήρι ελαιόλαδο.

 Μία κοφτή κουταλιά σούπας αλάτι.


Καθαρίζουμε και πλένουμε τα βεργιά και τα χόρτα.Σε κατσαρόλα αχνίζουμε τα κρεμμύδια,προσθέτουμε το λάδι μόλις σωθεί το ζουμί τους και τα γυρίζουμε για ένα- δύο λεπτά.Προσθέτουμε σιγά σιγά τα βεργιά και τα χόρτα ανακατεύοντας και τα τσιγαρίζουμε λίγο.Προσθέτουμε την τομάτα ,το αλάτι ,το μάραθο , ανάλογο νερό και τα βράζουμε  μέχρι να μαλακώσουν και να σωθεί το ζουμί.
Άν σας δυσκολεύουν τα πικρά μπορείτε να  ζεματίσετε  τα  βεργιά για δυό λεπτά να ξεπικρίσουν.
Όταν βρεθούν στο δρόμο σας μήν τα προσπεράσετε,θα χάσετε!
Όσοι τυχεροί τα βρείτε....καλή απόλαυση!

10 σχόλια:

Εφη είπε...

Μου στέλνει η πεθερούλα μου από Κεφαλονιά τακτικά μαζί με άλλα χορταρακια! Ομελέτα ή έτσι τα κάνουμε και εμείς. Λαχταριστές και με μπόλικο μάραθο..μιαμ..μιαμ!

Skouliki είπε...

πρωτη φορα το ακουω και το βλεπω
τωρα αν το εχω φαει δεν ξερω ισως !
καλημερε ς

kostaslogh είπε...

Εφη
...τυχερήηηηηηηηηηη δυό φορές,μία για την καταγωγή και μία για το πεσκέσι!Καλά είναι να στα στέλνουν,ξεποδαριάστηκα για να βρώ μισό κιλό απ αυτά,λεγεώνες πέρασαν πριν από μένα!

kostaslogh είπε...

Σκουλικάκι
..άν το είχες φάει σίγουρα θα το θυμόσουν,έχει πολύ ιδιαίτερη γεύση.
Δεν είσαι και κοντά να σε φιλέψω!

kikop80 είπε...

Ά, ρε Κώστα!
Τι άλλο θα κάνεις γι' αυτό το μπλογκάκι! Ζύμωσες, έπλασες, χόρεψες, τώρα πήρες τα βουνά και τα λαγκάδια για μια σπάνια γεύση...
Προσφέρεις πολύτιμη γνώση στους απανταχού γαργαντούες!
Α, και που 'σαι, θα σου στείλω μέιλ (όχι μέλι μωρέ δεν έχω)!
:-)

kostaslogh είπε...

kikop
..κι όμως,μέλι ήταν ,γλυκύτατο!!!
Υγεία να έχομαι και έχουν πολλά να δουν το φως της δημοσιότητας ακόμα.
Να είσαι καλά συνάδελφε!:{)

Vita είπε...

Ωραιότατο το φαγάκι σου.Τελικά οι αβρωνιές (όπως τις λέμε στην Κρήτη) μαγειρεύονται με πολλούς τρόπους!

kostaslogh είπε...

Vita
Έχω την εντύπωση πως όταν αξιωθώ να επισκεφτώ την όμορφη Κρήτη θα βρώ πολύ γνώριμες σε μένα γεύσεις, όπως βλέπω στις αναρτήσεις σου.
Σ΄ευχαριστώ!

Pansofix είπε...

ενδιαφερον γιατί αγαπώ πολύ τα χόρτα...αλλά τα συγκεκριμένα ως όνομα δεν τα έχω ακούσει ποτέ...ούτε τα έχω φάει!!! θα τα ψαξω και αν τα βρω θα τα πάρω!!!

kostaslogh είπε...

Pansofix
αν αγαπάς τα χόρτα είσαι λίγο άτυχος,θα το διαπιστώσεις όταν τα δοκιμάσεις!
...είσαι και λίγο μακρυά να σε φίλευα ..