με ότι έτυχε να βρίσκεται στο ψυγείο,κατά το ποσοστό βέβαια
που επιτρέπεται να έχει υπόσταση
ο προσδιορισμός "τυχαίο"για τα περιεχόμενα του ψυγείου
ενός μαιτρ της γεύσης(εδώ η μετριοφροσύνη διέγραψε τροχιά
στο όριο επιτυχώς προϋπολογισμένου αζιμούθιου και κατέληξε
στο πτυελοδοχείο).
Ο λόγος για τη μαύρη ημισέληνο την κατά κόσμο καριόκα.
Εδώ την βλέπετε ακρωτηριασμένη (οποία φρίκη) για τις ανάγκες
του ρεπορτάζ και μόνο αφού ο ακρωτηριασμός έργου τέχνης
αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας (UNESCO)
ενώ αντιβαίνει επίσης και στη θεμελιώδη αρχή της γευσιλαγνείας
(της οποίας ευτυχής οπαδός τυγχάνω) που επιβάλλει τη διαρκή
απαίτηση του μέγιστου βαθμού απολαβής της γευστικής ηδονής!
(σύμφωνα με πρώτο αξίωμα,ο βαθμός απολαβής γευστικής ηδονής
"Β.ΑΓ.Η."ας τον συμβολίσουμε G συναρτάται ως εξής:
G=π Χ n Χ t
όπου π είναι η επί τοις 100 πληρότητα της στοματικής κοιλότητας
n είναι ο ειδικός συντελεστής που εξαρτάται από τις επί μέρους
ιδιότητες του υπό κατανάλωση έργου τέχνης και t είναι ο χρόνος
παραμονής εντός αυτής!
H μονάδα μέτρησης του είναι το kcavlorie, καταχωρημένη ασφαλώς
στο διεθνές κάντρο μέτρων και σταθμών.
στη προκείμενη περίπτωση η ο όγκος ολόκληρης της καριόκας
είναι σαφώς μικρότερος του όγκου της στοματικής κοιλότητας.)
Ποια είναι η συγκεκριμένη όμως;
Φυσικά και έχει όνομα ιστορία, και όλα τα πιστοποιητικά
γνησιότητας που συνοδεύουν τα αυθεντικά έργα τέχνης!
Παππαπαρασκευάς, τόπος Ξάνθη!
Στη βόρεια Ελλάδα τουλάχιστον Παππαπαρασκευάς
και καριόκα είναι έννοιες ταυτόσημες!
Με ιδανικό πάχος και με απαράμιλλη και σταθερή ποιότητα η σοκολάτα
τυλίγει στοργικά τη γέμιση καρυδιού δημιουργώντας μια σύνθεση
άξια να φιλοξενηθεί και στους ευγενέστερους απαιτητικούς ουρανίσκους!
Η βαριά ιστορία της όμως δεν θα με εμποδίσει να επισημάνω
την ισχνή έως ανύπαρκτη παρουσία αρώματος (το καταλληλότερο είναι
αυτό του κονιάκ) και ως γνωστό γλυκό δίχως άρωμα
είναι φιλί δίχως γλώσσα!!
