Ο ΓΑΡΓΑΝΤΟΥΑΣ

Μυδοπίλαφο με μάραθο

2011-06-19T15:33:00.004+03:00

Επιστροφή στην ενεργό δράση ύστερα από αρκετό καιρό αποχής από την ουσία της ύπαρξης του παρόντος ιστολογίου ,λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων των διαχειριστών ,διαφορετικών για τον καθ΄ένα -ιερών πάντως σε κάθε περίπτωση (τεκνοποιίες,επαναστάσεις και τέτοια)!
Μυδοπίλαφο λοιπόν,αγαπημένο φαγητό ,εύκολο στην παρασκευή και θησαυρός του
ευλογημένου κόσμου των θαλασσινών δώρων!

Βασικό στοιχείο της παρακάτω συνταγής ,που αποτελεί και τον κύριο λόγο της παρουσίασής της είναι ο μάραθος.Πρόκειται για ένα μυρωδικό που περιέργως απουσιάζει από την αγορά της Θεσσαλονίκης(ευτυχώς όχι από την χλωρίδα της) και επομένως από την κουζίνα της.Φανταστείτε το σοκ για μένα που ήταν το μυρωδικό αντί του άνηθου μέχρι τα δεκαπέντε μου χρόνια.Είναι συγγενές φυτό του γλυκάνισου ,οι σπόροι του οποίου δίνουν το άρωμά τους στο τσίπουρο και το ούζο.Γνωστός από την αρχαιότητα για τις ιαματικές του κυρίως ιδιότητες ο μάραθος μυρίζει ακριβώς έτσι,οπότε είναι ασυναγώνιστος στο συνδυασμό του με θαλασσινά και ειδικά με τα μύδια.

Τα υλικά:
1 πακέτο μύδια καθαρισμένα
2 φλυτζάνια του τσαγιού ρύζι καρολίνα
1 ξερό κρεμμύδι χοντροτριμμένο
4 κρεμμυδάκια φρέσκα
1/2 ματσάκι μάραθο
1 1/2 φλυτζάνια του τσαγιού ελαιόλαδο
1 ποτήρι του κρασιού λευκό κρασι
αλάτι ,πιπέρι

Στραγγίζουμε τα μύδια,τους βγάζουμε την "τρίχα"αν δεν είναι βγαλμένη,και τα ξεπλένουμε.

Σουρώνουμε το ζουμί τους και το μετράμε,προσθέτουμε νερό μέχρι να γίνει 5 φλυτζάνια του τσαγιού.Το βάζουμε να ζεσταθεί για να το προσθέσουμε αργότερα.
Σε κατσαρόλα ρίχνουμε το λάδι και το ξερό κρεμμύδι και τσιγαρίζουμε ελαφρά μέχρι να αφυδατωθεί σχεδόν.Προσθέτουμε το ρύζι ανακατεύοντας συνεχώς για να μήν κολλήσει,για 3 λεπτά περίπου.

Τραβάμε το ρύζι στην άκρη της κατσαρόλας , την κατσαρόλα να μισοπατάει στο μάτι και προσθέτουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα,τα γυρίζουμε για 2 λεπτά και σβήνουμε με το κρασί .

Προσθέτουμε το ζεσταμένο ζουμί ,τον μάραθο,τα μύδια και το αλάτι,ανακατεύουμε και βράζουμε μέχρι να γίνει το πιλάφι.Κατεβάζουμε απ το μάτι ,ρίχνουμε από πάνω φρεσκοτριμμένο πιπέρι και σκεπάζουμε.

Προσωπική μου άποψη φάτε το κρύο ,είναι πιο νόστιμο!
Αν δεν βρείτε μάραθο δοκιμάστε με άνηθο αλλά αντί για κρασί προσθέστε ένα φλυτζάνι του καφέ ούζο η τσίπουρο.

κανθαρέλες αλα Greek Foodblogs

2011-06-09T00:14:00.000+03:00

...αυτά είναι όσα δεν έδειξε η κάμερα όπου μπορείτε να δείτε όλη την εκδήλωση και τα όσα έγιναν.
Ήταν απόλυτα επιτυχής οργανωτικά η εκδήλωση αλλά το ζουμί φυσικά που ήταν και ο κύριος σκοπός της ήταν όλα τα λεφτά!!!μιλάω για τη γνωριμία μας ,το καλύτερο απ όσα είδαμε,μάθαμε και δοκιμάσαμε!
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όσους συνέβαλαν σ΄αυτό είτε σαν διοργανωτές και οικοδεσπότες είτε σαν παρουσίες.Να ευχαριστήσω επίσης τις χρυσές κουτάλες που ετοίμασαν όλα τα παραπάνω (την ευχή μου να έχετε)!

Ας ξαναπάμε στην πρώτη εικόνα:
Βλέπουμε ένα καλάθι γεμάτο κανθαρέλες ,είδος μανιταριού με άρωμα φρούτου και ντελικάτη γεύση από Γρεβενά μεριά.Ακριβώς μπροστά βλέπουμε δύο βάζα τα οποία περιέχουν (άκουσον)
μανιτάρια τουρσί και μανιτάρια,,,γλυκό του κουταλιού!!!
Κάπου εκεί είπα να κρεμάσω τις κουτάλες και να αλλάξω ρότα στη ζωή μου αλλά με πρόλαβαν στην πόρτα το πανύψηλο λεβέντικο Γρεβενιώτικο ζευγάρι ,με μπούκωσαν με μια πιατάρα γλυκό που καταβρόχθισα απνευστί και μου τάξαν το μισό καλάθι για να μείνω!Σιγά μην έφευγα!!
Η ευτυχής συνέχεια στις πιο πάνω φωτογραφίες.Την ευχή μου αγαπητά μου παιδιά και είθε στη στράτα σας να φυτρώνουν κοκκινούσκες το Γενάρη!
Να ευχαριστήσω επίσης την καλή νεράιδα Νιόβη για τις φωτογραφίες αφού ως μέγας γκαντέμης έμεινα από μπαταρίες ΑΥΤΗ ακριβώς τη μέρα!

Οι Greek foodbloggers στη Θεσσαλονίκη

2011-06-06T23:54:00.000+03:00

Ένα μικρό διάλειμμα στην κατήφεια για σήμερα καθώς η ζωή διψάει για το χαμόγελο,πράγμα που θα βρούμε στην όμορφη πρωτοβουλία του αγαπητού Greek foodblogs,οι foodbloggers και όχι μόνο που θα βρεθούμε στην εκδήλωση .
Καλοί αντάμωση φίλοι μου, όσοι θα είστε εκεί και όσοι θα είστε συνδεδεμένοι μέσω ίντερνετ!

ΓΑΛΑ ΑΜΥΓΔΑΛΟΥ-ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΟΥ

2011-04-29T10:00:00.008+03:00

Συνεχίζουμε το αφιέρωμά μας στα φυτικά γάλατα με μια συνταγή μείξης αμυγδάλου και φουντουκιού.

Ένεκα που το φουντουκίσιο γάλα έχει λίγο πιο έντονη γεύση από το αμυγδάλου καθώς και πιο λιπαρή υφή διαμορφώνουμε την αναλογία των δύο ξηρών καρπών να γέρνει σαφώς προς το αμυγδαλάκι!

Όπως ήταν σουρωμένα (χικ) τα έριξα στο μπλέντερ! ΧΕΧΕ!

Εγώ χρησιμοποίησα ένα ποτήρι (χωρητικότητας 350ml) αμύγδαλα και 1/3 του ποτηριού φουντούκια.
Τα μούλιασα σε νερό στο ψυγείο μαζί για 8 ώρες περίπου και ακολούθησα την πεπατημένη διαδικασία για light αποτέλεσμα με προσθήκη 3 ανάλογων ποτηριών νερό από κανάτα με φίλτρο.

Τα χτύπησα αλύπητα και ιδού ο μικρός μας που δείχνει πως είμαστε στο σωστό δρόμο!

Μπαμπά...Μαμμμμ!!!

Γευστικά όπως είπα και πιο πριν ήταν ελάχιστα πιο λιπαρό και πιο βαρύ σε γεύση από το απλό αμυγδαλόγαλο αλλά αρκετά ενδιαφέρουσα γεύση για όσους λατρεύουν τα φουντούκια. Αφήνει διακριτικά να νιώσεις λίγο φουντουκάκι!!!!

Από την άλλη μεριά το σκέτο φουντουκόγαλο μου φάνηκε πολύ βαρύ και λιπαρό καθώς κυριάρχησε το λάδι του καρπού στη γεύση.

Οι αναλογίες ίδιες 1 μέρος φουντούκια με 3 μέρη νερό!

Ομολογώ πως δεν μου άρεσε τόσο όταν το δοκίμασα ζεστό με δημητριακά. Βέβαια δεν ξέρω πως θα ήταν με σοκολάτα ή κακάο. ¨Εφτιαξα μικρή ποσότητα μόνο για δοκιμή και δεν έφτασε για σοκολατένιο ρόφημα. Ίσως κάποια άλλη φορά κάποια άλλη στιγμή....

Το μόνο θετικό από το σκέτο φουντουκόγαλο είναι πως έμεινε φουντουκόψιχα η οποία μαζί με διπλάσια σε ποσότητα αμυγδαλόψιχα θα γίνουν οι βάση για τα μαλακά κρακεράκια της επόμενης ανάρτησης....

Νηστεία του Μεγάλου Σαββάτου

2011-04-28T12:36:00.001+03:00

Μεγάλο Σάββατο μεσημέρι Ανδριανού και Κυδαθηναίων γωνία στην πλάκα!!!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ!

ΑΜΥΓΔΑΛΟΓΑΛΟ - παραλλαγές

2011-04-21T19:16:00.000+03:00

Συνεχίζουμε το πρόγραμμά μας με κάποια συμπληρωματικά θέματα που αφορούν το πολύ καλό και θρεπτικό γάλα αμυγδάλου. Καλά, καλά για όσους δεν τους αρέσει θα κεράσουμε μια σοκολάτα αμυγδάλου...γιαμιιιι!!!

Καταρχήν, μπορείτε να διαβάσετε εδώ, εδώ κι εδώ για τα θρεπτικά στοιχεία του αμυγδαλόγαλου αλλά και των αμυγδάλων γενικότερα.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να εμπλουτίσεις τη γεύση του αμυγδαλόγαλου. Έχω διαβάσει πως μπορείς να προσθέσεις βανίλια (σκόνη, εκχύλισμα ή λοβούς) σταφίδες, μέλι, ζάχαρη, δαμάσκηνα, χουρμάδες, κακάο καθώς και ότι άλλο σκεφτείς και θες να πειραματιστείς. Από τη στιγμή αυτό το φυτικό γάλα ενταχθεί στην καθημερινότητά σου, μπορείς να παίξεις με πολλά υλικά και σε σύντομο διάστημα θα έχεις βγάλει τα συμπεράσματά σου και θα γνωρίζεις ποιους συνδυασμούς προτιμάς ιδιαίτερα.

Τα δικά μου πειράματα μέχρι στιγμής έγιναν με βάση το πηχτό αμυγδαλόγαλο (αναλογίες 2 κούπες των 350ml αμύγδαλα με 3 κούπες 350ml νερό) γιατί μου αρέσει αυτή η πλούσια υφή. Μου θυμίζει περισσότερο το παλιό γάλα...

Προσπάθεια 1η:
Την πρώτη φορά χρησιμοποίησα 6 ξερά δαμάσκηνα γλυκά (όσο πιο γλυκά γίνεται και όχι τα πιο ξινά) ΠΡΟΣΟΧΗ, χωρίς το κουκούτσι!
Το αποτέλεσμα ήταν λίγο ξινούτσικο παρότι τα δαμάσκηνα ήταν γλυκά.

Προσπάθεια 2η:
Συνεχίζω με την ίδια αναλογία αλλά αυτή τη φορά πρόσθεσα 1μεγάλη και ώριμη μπανάνα.
Πάλι όμως δεν με ικανοποίησε το αποτέλεσμα. Είχε μια ελαφρά γεύση μπανάνας αλλά δεν του πήγαινε πολύ. Σίγουρα όμως θα ήταν πολύ ταιριαστό αν φτιάχναμε μιλκσέικ, αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.

Προσπάθεια 3η:
Αυτή τη φορά πρόσθεσα 2 μικρές βανίλιες σκόνη. Το αποτέλεσμα μου άρεσε αρκετά. Έδωσε μια ήπια ευχάριστη γεύση. Σίγουρα αν είχα λοβό θα ήταν υπέροχο, αλλά δεν πειράζει, την άλλη φορά!

Προσπάθεια 4η:
Είπα να κάνω κάτι πιο συμβατικό και έτσι έβανα 6 κουταλιές του γλυκού γεμάτες καστανή ζάχαρη εντελώς ανεπεξέργαστη όπως τη βρίσκω στα καταστήματα fair trade, μια βανίλια και μια πρέζα χοντρό αλάτι.
Γευστικά σχεδόν τέλειο. Πολύ κοντά στο ζωικό γάλα, με μια ελάχιστα γλυκιά επίγευση!
Το άσχημο είναι πως χρησιμοποίησα ζάχαρη. Το θετικό όμως ήταν πως ήταν η καλύτερη ζάχαρη που μπορούσα να βάλω!
Προσεχώς και δοκιμή με σιρόπι αγάυης καθώς και με μελάκι!

Αυτά ήταν τα νεότερα και οι εμπειρίες μου από τους πρώτους πειραματισμούς μου με το γάλα αμυγδάλου. Φαντασία να υπάρχει!

Προσεχώς στον Γαργαντούα...

...μοναδικός συνδυασμός: γάλα αμυγδάλου με φουντούκια!

ΓΑΛΑ ΑΜΥΓΔΑΛΟΥ

2011-04-19T23:58:00.000+03:00

Οι αλλαγές στη ζωή της οικογένειας kikop είναι μεγάλες και ριζικές όπως είπαμε κι εδώ!
Όσον αφορά τις διατροφικές αλλαγές, οι οποίες θα μας απασχολήσουν από ετούτο εδώ το βήμα, θα κάνουμε σήμερα την αρχή με τον αντικαταστάτη του κυριότερου γαλακτοκομικού προϊόντος!
Από τη πρώτη στιγμή που έκοψα το "γαλατάκι του Θεού" δηλαδή το απλό ζωικό γαλατάκι (ακόμα και το κατσικίσιο) έπεσα σε μεγάλο τέλμα γιατί πως και με τι θα έτρωγα τα πρωινά μου δημητριακά? Ε? Με ζεστό νερό? Ούτε στη Βρετανία με τον Αστερίξ να ήμουν! Με χυμό φρούτων? Όχι δα! Όχι ακόμα τουλάχιστον.
Όμως κάτι έπρεπε να βρω, δεν γίνεται να τα τρως σκέτα! Τελικά διάβασα για διάφορα περίεργα γάλατα φυτικά που βγαίνουν από ξηρούς καρπούς ή από δημητριακά, πράγματα που μου ήταν άγνωστα μέχρι τώρα. Ενδιαφέροντα πολύ και νόστιμα! Δοκίμασα λοιπόν διάφορα από αμύγδαλο, σόγια, ρύζι, βρώμη, φουντούκι και κατέληξα κατ' αρχήν σε ένα που το θεωρώ το βασιλιά των φυτικών γαλάτων!
Και ιδού η μυστική συνταγή του αμυγδαλόγαλου!!!
Το ότι την γνωρίζει και η κουτσή Μαρία δεν έχει καμία απολύτως σημασία!!!

Για light υφή:
1 μέρος αμύγδαλα
3 μέρη νερό

Για πιο παχιά υφή:
1 μέρος αμύγδαλα
1 & 1/2 μέρη νερό έως 2 μέρη νερό όχι περισσότερο.

Η διαδικασία είναι απλή:

Μουλιάζουμε τα αμύγδαλα 6-8 ώρες σε νερό και τα τοποθετούμε στο ψυγείο για μεγαλύτερη ασφάλεια.

Στη συνέχεια σουρώνουμε.

Έπειτα μετράμε τα αμύγδαλα σε κούπα και τα ρίχνουμε στο μπλέντερ.

Ξεπλένουμε το δοχείο όπου μουλιάσαμε τα αμύγδαλα και τοποθετούμε ένα τούλι ή λεπτή πετσέτα κλπ κλπ.

Στο μπλέντερ συμπληρώνουμε την επιθυμητή ποσότητα νερού και χτυπάμε αλύπητα (με προφορά Ελίζα Καλίτση)! Και τούλι από μπομπονιέρα κάνει λέμε!

Αδειάζουμε στο τούλι και το πιέζουμε τυλίγοντάς το για να βγάλει και την τελευταία σταγόνα!

Και συσκευάζουμε σε γυάλινο μπουκαλάκι!

Βουαλά!

Διατηρείται στο ψυγείο 3-4 μέρες το light ή 2-3 το παχιό παχιό!

Στη συνέχεια θα ακολουθήσουν παραλλαγές και άλλα γάλατα!!!

συκομελόψωμο

2011-04-16T18:37:00.003+03:00

Ένα ακόμα εκλεκτό κομάτι της μεγάλης συλλογής των αρτοτεχνημάτων παρουσιάζουμε σήμερα στη σελίδα του Γαργαντούα.Βγαλμένο απ τη φαντασία των δημιουργών της υπαίθρου που οργίαζε ομολογουμένως δημιουργώντας μικρά αριστουργήματα συνδιάζοντας τις άμεσα διαθέσιμες πρώτες ύλες που τους πρόσφερε ο μικρόκοσμός τους.Δεν θα ισχυριστώ βέβαια ότι το παρακάτω διεκδικεί πρωτεία και δάφνες ανάμεσα στους αδάμαντες των αρτοπαρασκευασμάτων ,όμως καλύπτει πιστεύω επαρκώς τα ελάχιστα ζητούμενα: είναι νόστιμο- υγιεινό και εύκολο στην παρασκευή του.Είναι και νηστίσιμο .

Προσοχή!!!

η συνύπαρξη στα υλικά παρασκευής του ,του μελιού- του καρυδιού και του ξερού σύκου , καθιστούν την κατανάλωσή του από άτομα ερωτικά υπερδραστήρια μάλλον απαγορευτική ,γιατί μπορεί να γίνουν άκρως επικίνδυνα για το περιβάλλον τους!!!

ιδού τα υλικά:
300 γρ αλεύρι για τσουρέκια
200 γρ σύκα ξερά
150 γρ μέλι
100 γρ καρύδια χοντροτριμμένα
1/2 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
1/2 κουταλάκι του γλυκού γαρύφαλο
ξύσμα ενός πορτοκαλιού
1/2 φλυτζάνι τσαγιού παρθένο ελαιόλαδο

1 φακελάκι μαγιά
Μουσική [ μην ξεχνιέμαστε] και πάμε.Κόβουμε τα σύκα σε μικρά κομμάτια και τα βάζουμε σε μπώλ με δυό κούπες ζεστό νερό για μερικές ώρες να μαλακώσουν.Στο ενδιάμεσο προσθέτουμε και το μέλι ,ανακατεύουμε για να διαλυθεί ,ενώ προσθέτουμε λίγο νερό αν το το έχουν "πιεί" τα σύκα.

Αφού μαλακώσουν βάζουμε το αλεύρι σε βαθύ σκεύος , προσθέτουμε τη μαγιά ,τα καρύδια τα μπαχαρικά και το ξύσμα πορτοκαλιού και τα ανακατεύουμε καλά.Προσθέτουμε το μίγμα σύκων- μελιού και όσο νερό, ζεστό πάντα,χρειαστεί για να γίνει μια αραιή ζύμη ανακατεύοντας με το κουτάλι .Στο τέλος ρίχνουμε το λάδι και ξαναανακατεύουμε μέχρι να εσωματωθεί στη ζύμη.

Αδειάζουμε τη ζύμη σε φόρμα ,στρόγγυλη ή μακρόστενη, λαδωμένη ή σε αντικολλητικό χαρτί.
Αφήνουμε να διπλασιαστεί σε όγκο και ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 40 λεπτά περίπου.
10 λεπτά πρίν το βγάλουμε,απλώνουμε προεραιτικά, με πινέλο ζαχαρόνερο [3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη διαλυμένη σε 4 κουταλιές νερό]στην πάνω επιφάνεια που έχει ροδίσει.

Το αποτέλεσμα πιθανό να θυμίζει περισότερο κέικ παρά ψωμί αλλά πιστέψτε με καθόλου δεν θα σας απογοητεύσει!

*Σε περίπτωση που τα σάκχαρα δράσουν ανασταλτικά στη ζύμωση και δείτε ότι μετά από 2 ώρες δεν έχει φουσκώσει καθόλου ,μην πανικοβάλεστε.Ανακατέψτε 3 κουταλιές αλεύρι με μισό φακελάκι μαγιά,προσθέστε λίγο ζεστό νερό,ανακατέψτε να γίνει παχύρεστη ζύμη και μόλις αρχίσει να σηκώνεται ρίξτε την στο μίγμα,ανακατέψτε να πάει παντού και συνεχίστε τη διαδικασία.

Φιλέτο πέρκας στον φούρνο

2011-04-11T23:00:00.006+03:00

Και μετά το σουβλάκι του Κώστα στην πλατεία Αγίας Ειρήνης, περνάμε σε κάτι πιο νηστίσιμο!

Η πέρκα της manetarius!

Εύκολο, νόστιμο (ότι φτιάχνω εγώ εδώ που τα λέμε είναι νόστιμο :Ρ) και μάλλον και νηστίσιμο (δεν τα πάω καλά μ' αυτά).

Το λοιπόν, να μην σας καθυστερώ κι έχω και μια λιγούρα τώρααα...

Πρώτη κίνηση: Πάμε στον ψαρά και παίρνουμε 2 φιλέτα πέρκας.

Αν δεν έχουμε ψαρά κοντά μας, πεταγόμαστε στο σούπερ μάρκετ, παίρνουμε ψιλή γαριδούλα και την κάνουμε τηγανιτή.. ωχ, μισό λεπτό έφυγα από το θέμα.

Παίρνουμε ψιλή γαριδούλα, την κάνουμε δόλωμα, πάμε στον κοντινότερο μόλο για ψάρεμα και κάνουμε προσευχές για να πιάσουμε κάνα ψάρι και ειδικότερα πέρκα.

Αν ούτε αυτή η λύση δεν σας κάνει, πάρτε εν πάση περιπτώσει μια κατεψυγμένη πέρκα για να αρχίσουμε τελικά να μαγειρεύουμε εδώ μέσα! :Ρ

Υλικά για 2 άτομα (λέμε τώρα γιατί αν κρίνω από την όρεξη μας στο σπίτι, μάλλον μαγειρεύω για 8):

1 πράσο κομμένο σε λωρίδες
1 μεγάλο κρεμμύδι κομμένο σε λωρίδες
2 κολοκυθάκια
2 καροτάκια
2 πατάτες (μεγαλούτσικες, μην τις τσιγκουνευτείτε)
3 σκελίδες σκόρδο (εντάξει κατά βούλησιν είναι αυτό αλλά σας προειδοποιώ, αν βάλετε παραπάνω, πάρτε και μπακαλιάρο να φάτε σκορδαλιά... ε μα τι να πω;)
3 τομάτες ώριμες
λίγο μαϊντανό
Αλάτι, πιπέρι
Λάδι (από το καλό ε!)
Και γενικότερα ότι σε λαχανικό έχετε στο ψυγείο σας και νομίζετε οτι ταιριάζει.

Πλένουμε τα φιλετάκια, τα αλατοπιπερώνουμε.
Σε ένα μεγάλο ταψί, στρώνουμε στον πάτο τα κρεμμύδια και τοποθετούμε επάνω τα φιλετάκια μας (κόλπο για να μην κολλήσει στο ταψί το ψάρι). Σε ένα μεγάλο μπολ, αλατοπιπερώνουμε και ανακατεύουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά, εκτός από τη μια τομάτα και τον μαϊντανό.
Τα ρίχνουμε όλα στο ταψί, γύρω από τα φιλέτα μας, συμπληρώνουμε με λίιιιγο νεράκι.
Το πετάμε στον φούρνο στους 150, στις πάνω κάτω αντιστάσεις και στον αέρα για περίπου 1 ώρα... ε, εντάξει να το τσεκάρετε κιόλας γιατί με τον χρόνο δεν τα πάω και πολύ καλά! Στο ενδιάμεσο, όταν ροδοκοκκινίσει το ψάρι, το γυρνάμε από την άλλη προσεκτικά για να μην σπάσει. Μόλις ροδοκοκκινίσει κι από την τούμπαλιν πλευρά, βγάζουμε το ταψί, κόβουμε την τομάτα ροδέλες πάνω από το ψάρι και ρίχνουμε και τον μαϊντανό, ψήνουμε μέχρι να ξεροψηθεί η τομάτα και ... έτοιμοοοοο!!!

Καλή όρεξη και καλό Πάσχα!

υ.γ. αν κάτι ξέχασα να σας πω, θα σας τηλεφωνήσω... η μνήμη μου μου κάνει κάτι νερά τελευταία. :)

ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΑΠΩΘΗΜΕΝΟ από του "ΚΩΣΤΑ"

2011-04-09T10:20:00.002+03:00

Τις προάλλες βγήκαμε οικογενειακώς για την απογευματινή μας βόλτα. Εφοδιαστήκαμε με τα νερά μας φωτογραφική μηχανή, κουδουνίστρα, το μασητικό μας παιχνιδάκι από καουτσούκ, μπουφανάκι ελαφρύ και ομπρέλα για τον ύποπτο καιρό και βουρ έξω!
Αυτή τη φορά αλλάξαμε δρομολόγιο μιας και είπαμε να κάνουμε μια βόλτα στο κέντρο, Μοναστηράκι, Ερμού και Αιόλου!
Ο καιρός μουντός με τα σύννεφα να σκεπάζουν τον κουρασμένο από όλη τη μέρα ήλιο που είχε αρχίσει να γέρνει. Κόσμος παντού και στα καφέ-μεζεδοπωλεία της Αδριανού, παρά τις γραμμές του τρένου, το αδιαχώρητο. Να έχουμε φύγει νηστικοί για να προλάβουμε λίγο την μέρα και οι ανακατεμένες μυρωδιές να μας τρυπούν τη μύτη και να αναγκάζουν το στομάχι να διαμαρτύρεται.
Απ' αυτήν την πίεση υποκύπτει και το μυαλό και δίνει εντολές στα πόδια για αλλαγή ρότας, παραέξω από τη διαδρομή μας. Στην Αιόλου κοντά στη συμβολή της με την Ερμού υπάρχει η Αγία Ειρήνη. Πίσω της βρίσκεται μια μικρή πλατεία που παλιά υπήρχαν τα λουλουδάδικα. Σήμερα έχουν απομείνει ένα δυό μαγαζιά, φυτώρια που αντιστέκονται στην ορμητική κάθοδο των "εναλλακτικών" καφέ-μπαρ.
Επίσης υπάρχει και το σουβλατζίδικο του Κώστα, μια μακρόστενη τρύπα και προέκταση της προς την πλατεία...η ουρά από πελάτες! Δυστυχώς δεν είχαμε το χρόνο να περιμένουμε και να δοκιμάσουμε το σουβλάκι ή το μπιφτέκι του αλλά και την σάλτσα ντομάτας που έχει εξαφανιστεί γενικά από τα σουβλατζίδικα στις μέρες μας. Κρίμα, αλλά θα μας δοθεί σίγουρα μια δεύτερη ευκαιρία κάποια στιγμή.

Μερικούς μήνες αργότερα....

Πριν καλά καλά το καταλάβω μπήκε ο Απρίλης και το Πάσχα πλησιάζει με ρυθμούς γοργούς!
Η άνοιξη μπήκε για τα καλά και η οικογένεια κικόπων βγήκε, σαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή, ξανά στην πιάτσα για ατελείωτες ηλιόλουστες τσάρκες. Οι δύο γονείς αρκετά ελαφρύτεροι, κυρίως εγώ που έχω ήδη χάσει 7 κιλάκια (και θέλω για τουλάχιστον άλλα τόσα)! Βλέπετε η μεγάλη διατροφική στροφή που κάναμε με την αποστροφή μας στα ζωικά τρόφιμα όχι μόνο μας γέμισε ευεξία αλλά μας έκανε και στυλάκια!
Η βόλτα μας αυτή τη φορά με τον νέο μάρσιπο αγκαλιάς, μας έβγαλε δια μέσω της αρχαίας αγοράς στην Πλάκα και από εκεί στις αρχές της Αιόλου. Κατηφορίσαμε και ξανά ανηφορίσαμε μέχρι που φτάσαμε στην Αγία Ειρήνη. Ουπς! Τι βλέπουμε? Η ουρά στο σουβλατζίδικο του Κώστα είναι απίστευτα... κοντή! Κοιταχτήκαμε όλοι μαζί και ο μικρός θα σκέφτηκε από μέσα του... "Ωχ! Αυτοί οι δύο κάτι ύποπτο ετοιμάζουν"!
Και δεν είχε άδικο! Λέμε δε βαριέσαι, μια φορά την εβδομάδα τρώμε κρέας και αν, ας κάνουμε μια εξαίρεση να δοκιμάσουμε το πολυδιαφημισμένο τελευταία σουβλάκι του Κώστα.
Στήθηκα στην ουρά και μετά από ένα τέταρτο βγήκα από το στενόμακρο μαγαζάκι με τα τρόπαια στα χέρια. Ένα καλαμάκι πίτα και ένα μπιφτέκι πίτα απ' όλα και μια μερίδα (ποικιλία όπως την ονομάζει το κατάστημα) με 2 μπιφτέκια, 2 καλαμάκια, πίτες, πατάτες, ντομάτα, κρεμμυδάκι, και μπόλικη σάλτσα!
Κάτσαμε σε ένα σκιερό πεζουλάκι και αρχίσαμε το ανίερο έργο μας! Οι εικόνες που διαδραματίστηκαν σ΄εκείνο το σημείο ήταν ακατάλληλες για ανηλίκους και γι΄αυτό το λόγο θα πάω κατευθείαν στο γευστικό-γαστριμαργικό συμπέρασμα-κριτική.

Τα περίφημα σουβλάκια από του Κώστα είναι φανταστικά και απίθανα..... αν είσαι άραβας, ανατολίτης ή ζεις στην έρημο ή σε φούρνο και γενικά λατρεύεις μόνο τα καυτερά! Αν με ρωτήσετε πως ήταν οι γεύσεις θα απαντήσω, δεν υπήρχαν περισσότερες από μία! Καυτερή!!! Δυστυχώς για τα επιμέρους υλικά μπορώ μόνο να τα χαρακτηρίσω βάση μεγέθους (τα κρεατικά ήταν λίγο κοντά αν και ζουμερά πάντως), χρώματος και υφής αλλά όχι βάση γεύσης!
Να έπεσα πάνω στη μέρα που όλα του πήγαιναν στραβά? Δε νομίζω!
Κρίμα γιατί η κυρία εμπρός μου όταν της είπα πως θα δοκίμαζα πρώτη φορά μου συνέστησε να πάρω την ποικιλία, αν και όπως τόνισε, όλα είναι ωραία! Ενώ άλλοι ρωτούσαν κάποιους στην ουρά, "μα είναι πράγματι τόσο καλό" για να λάβουν την αποστομωτική απάντηση, "NAI, είναι"!
Τελικά αποδεικνύεται περίτρανα για άλλη μια φορά, πως αν θες να απολαύσεις κάτι σ' αυτή τη ζωή, είτε φαγητό, είτε τοποθεσία είτε οτιδήποτε, δεν πρέπει να εμπιστεύεσαι τη γνώμη των πολλών!

Εντάξει, εντάξει μη φωνάζετε, ιδίως εσύ Κώστα! Ναι εσύ ο δικός μας, όχι ο σουβλατζής! Ένα καπρίτσιο ήταν, ένα απωθημένο, ένα γινάτι που ευτυχώς δε μου 'βγαλε το μάτι! Πάει τελείωσε και ευτυχώς που δεν μου άρεσε καθόλου γιατί θα υπήρχε πρόβλημα τώρα που το γυρίσαμε στην υγιεινή διατροφή!

Σας αφήνω με την ευχή να μην δεχτείτε για τον εαυτό σας τίποτε λιγότερο απ' αυτό που πραγματικά του αξίζει, είτε αυτό είναι τροφή που μπαίνει στο σώμα σας, είτε οτιδήποτε άλλο!

Μαγειρίτσα νηστίσημη

2011-04-06T18:48:00.003+03:00

Νηστίσιμων συνέχεια με μία συνταγή που απευθύνεται:
α) σε όσες εγκυμονούσες άρχισε να "μυρίζει" το Πάσχα αλλά έχουν υψηλό το θρησκευτικό φρόνημα και δεν υποκύπτουν σε μία πρόωρη Ανάσταση ,
β)στους Πυθαγόριους ή στους απανταχού vegeterians που δεν πρόκειται να μεταλάβουν της αγίας(ορίτζιναλ) μαγειρίτσας το Πάσχα,
γ)στα χιλιάδες θύματα της χοληστερίνης που σκιρτούν και δακρύζουν (αλλά δεν αγγίζουν) στην ανάμνηση της μυρωδιάς της,
δ)στους χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους που το αρνάκι είναι μια ανάμνηση παλιά-κίτρινο γράμμα στο συρτάρι ,και
δ) σ΄αυτούς που απλά θέλουν να απολαύσουν ένα υγιεινό και πολύ νόστιμο πιάτο οποτεδήποτε!

τα υλικά

500γρ μανιτάρια φρέσκα
1φλυτζάνι του καφέ ρύζι γλασέ
7-8 κεμμυδάκια φρέσκα
1/2 έως 1 (ανάλογα με το μέγεθος)ματσάκι άνηθο
1 ματσάκι δυόσμο φρέσκο ή 3 κουταλιές γεμάτες της σούπας ξερό
1 1/2 φλυτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο
αλάτι- πιπέρι
2 κουταλιές της σούπας αλεύρι- χυμό από δύο λεμόνια

Πλένουμε και κόβουμε τα μανιτάρια σε μικρά κομμάτια.Κόβουμε τα κρεμμυδάκια σε κομμάτια ενός εκατοστού .Βάζουμε στην κατσαρόλα το λάδι και τσιγαρίζουμε ελαφρά (μέτρια θερμοκρασία)τα κρεμμυδάκια.Προσθέτουμε τα μανιτάρια και δυναμώνουμε τη θερμοκρασία,τα γυρίζουμε για 2 λεπτά.
Προσθέτουμε ένα ποτήρι ζεστό νερό ,αλάτι και πιπέρι ,σκεπάζουμε και αφήνουμε να βράσουν για 15 -20 λεπτά.

Προσθέτουμε άλλα 3 ποτήρια ζεστό νερό, το ρύζι τον άνηθο και το δυόσμο(τα φύλλα μόνο) ψιλοκομμένα και αφήνουμε να βράσουν για άλλα 20 λεπτά.
Σε ένα μπώλ ρίχνουμε το χυμό απ ΄τα λεμόνια και το αλεύρι ,σιγά-σιγά ανακατεύοντας και διαλύοντας τους βόλους που πιθανό να σχηματιστούν.

Κατεβάζουμε το φαγητό απ ΄τη φωτιά και με μία κουτάλα ρίχνουμε τρείς-τέσσερις κουταλιές απ ΄το ζουμί στο αλεβρολέμονο σιγά-σιγά και ανακατεύοντας.Αδειάζουμε το περιεχόμενο του μπώλ στην κατσαρόλα κι ανακατεύουμε.Την ξαναβάζουμε στο μάτι και αφήνουμε να πάρει μία βράση για να χυλώσει.

Για τους μή φανατικούς νηστεύοντες η για εκτός νηστείας περιόδους συστήνω το αυθεντικό αυγόκομα,όπου αντικαθιστούμε το αλεύρι με ένα καλά χτυπημένο αυγό όπου ρίχνουμε σιγά -σιγά το λεμόνι και ακολουθούμε την ίδια διαδικασία με το ζωμό.Προσοχή,αν βάλουμε αυγό δεν ξαναβράζουμε,ζεσταίνουμε ανακουνώντας ελαφρά την κατσαρόλα.
Ο δυόσμος που εικονίζεται παραπάνω είναι παραγωγής μας,λίγος βέβαια ,γι αυτό και πρόσθεσα μια κουταλιά ξερό.

καλή σας όρεξη!

Βεργιά (οβριές η αβρωνιές) τα μοναδικά!!

2011-03-30T22:44:00.003+03:00

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή,από Μάρτη μέχρι αρχές Απρίλη,σε ένα ιδιότυπο σαφάρι επιδίδονται χορτοσυλλέκτες σε πολλές περιοχές της χώρας.Πρόκειται για το "κυνήγι" βεργιών η οβριών (ποικίλει η ονομασία από τόπο σε τόπο)και λέω κυνήγι επειδή το σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα αλλά και η σπανιότητα της εμφάνισής τους σε σχέση με τα άλλα είδη χόρτων, συγκεντρώνει πλήθη εραστών της γεύσης τους στα ελαιοπερίβολα και στις ρεματιές όπου κυρίως φυτρώνουν.Για όσους δεν τα έχουν γνωρίσει ,είναι τα φύτρα ενός αναριχόμενου και μοιάζουν με τα άγρια σπαράγγια (δεν είναι λίγοι αυτοί που τα ταυτίζουν).Μαζεύουμε την τρυφερή κορυφή τους,εκεί που σπάνε εύκολα δηλαδή.
Απευθύνoνται μάλλον σε τολμηρές αλλά απαιτητικές γλώσσες ,αφού η ιδιαίτερη γεύση τους συνοδεύεται από μια πίκρα που κάποιοι θα τη λατρέψουν και κάποιοι θα τη μισήσουν!Ευτυχώς ανήκω στους πρώτους(σιγά που δεν θα ήμουν).Είχα την τύχη να βρεθώ πριν λίγες μέρες στα πάτρια (Πήλιο) όπου το άθλημα είναι πολύ δημοφιλές,ενώ μπορείς να τα βρείς ακόμα και στις λαικές ! Η παρακάτω συνταγή είναι ένα απ ΄τα πιό αγαπημένα μου φαγητά:

Μισό κιλό καθαρισμένα βεργιά
300 γρ. διάφορα άγρια "γλυκά"χόρτα(γλυκοζοχούς,παπαρούνες....όχι κόκκινα ραδίκια)
Δύο μέτρια κρεμμύδια ξερά ψιλοτριμμένα.

Μισό έως ένα (ανάλογα με το μέγεθος)ματσάκι μάραθο η άνιθο ψιλοκομμένο.

Ένα ποτήρι φρέσκια τομάτα η ανάλογο συμπυκνωμένο χυμό
Ένα ποτήρι ελαιόλαδο.

Μία κοφτή κουταλιά σούπας αλάτι.

Καθαρίζουμε και πλένουμε τα βεργιά και τα χόρτα.Σε κατσαρόλα αχνίζουμε τα κρεμμύδια,προσθέτουμε το λάδι μόλις σωθεί το ζουμί τους και τα γυρίζουμε για ένα- δύο λεπτά.Προσθέτουμε σιγά σιγά τα βεργιά και τα χόρτα ανακατεύοντας και τα τσιγαρίζουμε λίγο.Προσθέτουμε την τομάτα ,το αλάτι ,το μάραθο , ανάλογο νερό και τα βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν και να σωθεί το ζουμί.
Άν σας δυσκολεύουν τα πικρά μπορείτε να ζεματίσετε τα βεργιά για δυό λεπτά να ξεπικρίσουν.
Όταν βρεθούν στο δρόμο σας μήν τα προσπεράσετε,θα χάσετε!
Όσοι τυχεροί τα βρείτε....καλή απόλαυση!

Ελιόψωμο

2011-03-07T21:13:00.000+02:00

Καλή σαρακοστή φίλοι αναγνώστες!
Δεν ξέρω τι μπορεί πράγματι να σημαίνει αυτή η ευχή για τον καθένα σας σήμερα,μετά την ταχύτατη κοινωνική μετάλλαξη των τελευταίων 50 χρόνων .Τα όποια θρησκευτικά η έστω παραδοσιακά νοήματα,σαφώς εξασθενημένα στις καινούργιες γενιές ,κινδυνεύουν να καταλήξουν απλές αναφορές στα μελλοντικά λαογραφικά κείμενα.
Αυτό που δεν κινδυνεύει πάντως (και αλίμονο αν υπάρξει τέτοιος κίνδυνος) είναι ο βασικότερος πυλώνας της περιόδου ,η σαρακοστιανή κουζίνα!Ίσως είναι και το μοναδικό σημείο επαφής πάρα πολλών από μας με τη σαρακοστή,όχι και άδικα όμως αφού,η σαρακοστιανή κουζίνα βρίθει γαστρονομικών θησαυρών.Η παρακάτω συνταγή, είναι κατά τη γνώμη μου ένας τέτοιος θησαυρός (όχι απαραίτητα σαρακοστιανός μόνο), αφού χρησιμοποιούμε μόνο νηστήσιμα υλικά.

Περιττό να περιγράψουμε εκτενώς τα περί υγιεινής διατροφής,ορισμός της οποίας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το ελιόψωμο!

τα υλικά
750 γρ αλεύρι κίτρινο

300 γρ ελιές μαύρες (γλυκιές η αλμυρές ,όχι ξινές)

3 μέτρια κρεμμύδια ξερά

μία κουταλιά της σούπας ζάχαρη

ι κουταλιά της σούπας αλάτι

2 κουταλιές της σούπας θυμάρι

1 φακελάκι ξηρή μαγιά

11/2 φλιτζάνια του τσαγιού ελαιόλαδο

παρασκευή
Κόβουμε τις ελιές σε τρία κομμάτια την κάθε μία αφαιρώντας ταυτόχρονα το κουκούτσι.
Αφού τις κόψουμε ξαναελέγχουμε μην μας ξέφυγε κουκούτσι μέσα στα κομμάτια γιατί η τιμή ενός δοντιού ισούται με την τιμή ενός καλού σκούτερ!

Καθαρίζουμε και κόβουμε τα κρεμμύδια σε φέτες, όχι πολύ λεπτές.
Αχνίζουμε λίγο τα κρεμμύδια (δεν πρέπει να μαλακώσουν πολύ)
Προσθέτουμε τις ελιές και 1/2 φλιτζάνι λάδι.Ανακατεύουμε για λίγο και τα κατεβάζουμε απ το μάτι.Αν οι ελιές είναι γλυκιές προσθέτουμε μία κοφτή κουταλιά σούπας αλάτι.
Ανακατεύουμε καλά το αλεύρι με τη ζάχαρη το θυμάρι και τη μαγιά.
Διαλύουμε το αλάτι σε τρία ποτήρια ζεστό νερό και τα ρίχνουμε στο αλεύρι.

Ζυμώνουμε με κουτάλι μάλλον όχι με τα χέρια αφού θέλουμε μια πολύ μαλακή ζύμη.
Προσθέτουμε τα κρεμμύδια με τις ελιές και όλο το λάδι τους και ξαναζυμώνουμε για να ενσωματωθούν.
Ρίχνουμε 1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο σε μεγάλο ταψί λαδώνοντας και τα τοιχώματα.

Αδειάζουμε μέσα τη ζύμη και την απλώνουμε πατώντας με λαδωμένα χέρια.
Τώρα ανάλογα με τα γούστα σας,μπορείτε να προσθέσετε ακόμα 1/2 φλιτζάνι λάδι από πάνω ,αν σας αρέσουν τα λιπαρά,ειδάλλως το 1 φλιτζάνι είναι αρκετό.
Το αφήνουμε (στα ζεστά) να σηκωθεί και το ψήνουμε όπως το ψωμί για 50 λεπτά περίπου
Καλή επιτυχία!

ΕΡΕΥΝΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΟΥ Νο8: Karaköy Güllüoğlu

2011-02-15T07:30:00.001+02:00

Καλή χρονιά σε όλους και πολλές ευχές για υγεία ευτυχία και μπόλικη νοστιμιά στη ζωή. Επίσης, καλές απόκριες (φτάνουν όπου να 'ναι)!

Μετά από αρκετό καιρό απουσίας από τις έρευνες επανερχόμαστε με το έβδομο επεισόδιο της επιτυχημένης σειράς "Τα τσουρέκια" με guest star έναν Τούρκο αυτή τη φορά!
Ένα προϊόν από το ζαχαροπλαστείο Karaköy Güllüoğlu στο Σύνταγμα. Με την πρώτη ματιά θαμπώνεσαι από τα σιροπιαστά, αλλά αν ρισκάρεις και επιλέξεις το αρτο-ποίημα ετούτο σίγουρα θα ανταμειφθείς!

Πολλοί θα βρεθούν να μας κατηγορήσουν πως ακολουθούμε και εμείς τη μόδα των καναλιών με τις τούρκικες σαπουνόπερες. Όχι, όμως, αυτό δεν αληθεύει αγαπητοί μου! Και η απόδειξη δεν είναι άλλη από μια καλή μπουκιά από το τούρκικο αυτό τσουρέκι! Αμέσως πλημμυρίζεις από τα αρώματα της μαστίχας που είναι το βασικό, κατά τη γνώμη μου, συστατικό ενός επιτυχημένου πολίτικου τσουρεκιού.

Το στρουμπουλό αντικείμενο του πόθου!

Ένα τσουρεκάκι τάπα, μιάς και δεν είναι φουσκωτό και φανταχτερό αλλά μάλλον κοντό.
Όσον αφορά τη γεύση κυριαρχεί η μαστίχα, έχει ισορροπημένη αναλογία ζάχαρης και μια ευχάριστη επίγευση πορτοκαλιού!
Η υφή του σχετικά μαστιχωτή, χωρίς υπερβολές και αρκετά πυκνή!
Προκάλεσε, πραγματικά, τον ενθουσιασμό μου όταν το πρωτοανακάλυψα!

Τυχεροί αναγνώστες, προλάβατε και είδατε εικόνες από αυτό το τσουρέκι!

Αποτελεί την προσωπική μου επιλογή για το νούμερο ένα της τσουρεκοέρευνας και αναλαμβάνω την ευθύνη, προσωπικά!

Τα λόγια είναι περιττά!

Βαθμολογία: 9,0/10,0!!!!!

Εύγε!

Παρ' όλα αυτά οι έρευνες συνεχίζονται...

Έρευνα τσουρεκιού Νο 1: Απολλώνιον Bakery-Patisserie
Έρευνα τσουρεκιού Νο 2: Χατζής (απλό τσουρέκι)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 3: Χατζής (γεμιστό με κάστανο)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 4: Κωνσταντινίδης (απλό)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 5: Κωνσταντινίδης (γεμιστό με σοκολάτα)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 6: Τα Γιάννενα
Έρευνα τσουρεκιού Νο 7: Κωνσταντινίδης (γεμιστό με κάστανο)

Κολοκυθόπιτα χειμωνιάτικη.

2011-02-07T22:55:00.005+02:00

Η κολοκυθόπιττα με κίτρινη κολοκύθα ,είναι ευρέως γνωστή στην γλυκειά της έκδοση,άκρως ενδιαφέρουσα και διαμάντι της παράδοσής μας.Ωστόσο η αλμυρή της έκδοση που θα ακολουθήσει δεν υστερεί σε αναγνώριση και επαίνους ανά τους αιώνες.Εγώ την απόλαυσα κατά κόρον στα παιδικά μου χρόνια,μια και είναι αρκετά δημοφιλής στην γενέτειρά μου (Πήλιο).Η κεντρική Μακεδονία διεκδικεί σθεναρά τη μητρότητά της ,τόσο που από πολλούς αναφέρεται σαν Μακεδονίτικη πίτα.Στα παλιά τα χρόνια αυτή ήταν η Μακεδονίτικη (αλλά και σε πολλά χωριά της Θεσσαλίας)βασιλόπιτα!
Πάμε στο ψητό τώρα:
Τα υλικά
1 1/2 κιλό ψύχα κολοκύθας.
250 γρ.τυρί κατσικίσιο (η όποιο άλλο σκληρό άσπρο τυρί)
250 γρ.μυζήθρα νωπή
3 μέτρια κρεμμύδια ξερά ψιλοτριμμένα
3-4 αυγά
3/4 φλυτζανιού τσαγιού ελαιόλαδο (στη γέμιση)
αλάτι ( με προσοχή αφού υπάρχει το τυρί)
πιπέρι :κατά βούληση(άν το αγαπάτε μία,αυτή η πίτα το αγαπάει δύο)
δυο κουταλιές της σούπας ξερό δυόσμο (η ανάλογο φρέσκο)
3/4 φλυτζανιού τσαγιού ρύζι καρολίνα
1 κιλό χωριάτικο φύλλο(εδώ χρησιμοποίησα τη συσκευασία 850 γρ."χρυσή ζύμη")
λάδι για τα φύλα

Ετοιμάζουμε το χώρο,βάζουμε μουσική κτλ..

Κόβουμε και καθαρίζουμε την κολοκύθα .Κόβουμε τα καθαρισμένα κομμάτια σε μικρούς κύβους(μήν πάρετε το χάρακα, περίπου κύβους).Ρίχνουμε στην κατσαρόλα την ποσότητα που χρειαζόμαστε με ένα φλυτζάνι του καφέ νερό και τα αφήνουμε να σιγοβράσουν στο ζουμί που θα βγάλουν.Ότι περισσέψει ξέρετε,σε σακουλάκια (ζυγισμένα ,θα με θυμηθείτε) στην κατάψυξη.
Μετά από ένα τέταρτο περίπου θα δείτε ότι τα τα κομμάτια έχουν μαλακώσει . Πατώντας τα με την κουτάλα τα διαλύουμε έτσι που να γίνουν χυλός.Προσθέτουμε το ρύζι ,τα κρεμμύδια, το λάδι το δυόσμο και το αλατοπίπερο και συνεχίζουμε το βράσιμο χωρίς καπάκι για να σωθούν τα ζουμιά όσο περισσότερο γίνεται.Κατεβάζουμε απ ΄το μάτι και αφήνουμε να κρυώσουν κάπως (για να μήν γίνουν τα αυγά ομελέτα άμα τα ρίξουμε μέσα).

Προσθέτουμε τα τυριά τριμμένα (με το χέρι ) τα αυγά χτυπημένα και ανακατεύουμε.
Ανοίγουμε το πακέτο και μετράμε τα φύλλα(όσοι ανοίξετε μόνοι σας φύλλο δεν χρειάζεται υποθέτω) .Λαδώνουμε καλά το ταψί (οι διαστάσεις του φύλλου αντιστοιχούν στο μεγάλο ταψί του φούρνου) και :αν τα φύλλα είναι 8 θα ρίξουμε τα 3 από κάτω λαδώνοντας καλά το κάθε φύλλο.

Ρίχνουμε από πάνω τη μισή γέμιση και τη στρώνουμε.Από πάνω ρίχνουμε δύο φύλλα λαδωμένα επίσης και συνεχίζουμε με την υπόλοιπη γέμιση. Σκεπάζουμε με τα υπόλοιπα φύλλα επίσης λαδωμένα καλά.(μπορεί να γίνομαι κουραστικός αλλά η πίτα ΘΕΛΕΙ ΛΑΔΙ)

Κόβουμε την πίτα προσεκτικά,προσέχοντας να κόβουμε μέχρι κάτω για να μήν κρατήσει πολλά υγρά.Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 50 λεπτά περίπου.Καλό είναι να την ελέγξετε αν ψήθηκε από κάτω ,μην σας ξεγελάει το χρώμα από πάνω.
Η ίδια πίτα μπορεί να γίνει και νηστίσημη αν δεν βάλουμε τα τυριά και τα αυγά.Το μυστικό στην επιτυχία πάντως είναι η πρώτη ύλη,δεν είναι όλες οι κολοκύθες νόστιμες.Αν πάρετε κομμάτι ζητήστε να το δοκιμάσετε πρώτα .Η συγκεκριμένη που βλέπετε είναι σπιτική για καλή μου τύχη.
Προσοχή!!η πίτα αυτή τρώγεται κρύα!!
Καλή επιτυχία!

Μελομακάρονα γεμιστά.

2011-01-09T00:05:00.001+02:00

Λίγο αργά βέβαια για μιά συνταγή που παραπέμπει σαφώς στις γιορτές που μόλις τέλειωσαν αλλά όπως πολύ καλά γνωρίζετε αγαπητοί αναγνώστες αυτού του ιστολογίου ,ο χρόνος είναι μία παράμετρος που μπορεί να είναι μεν ο κλειδοκράτορας της επιτυχίας ειδικά για τις γλυκές δημιουργίες, ελάχιστη όμως σημασία έχει για την απόκτηση πολύτιμων συνταγών (ελπίζω να αξίζει τον χαρακτηρισμό αυτή εδώ,εσείς θα το κρίνετε) που θα στολίζουν για πάντα τη συλλογή σας!
Πρόκειται για μία απ τις κλασσικές συνταγές γεμιστού μελομακάρονου,με γέμιση δικής μου έμπνευσης.Πάμε λοιπόν:
Τα υλικά:
6 φλυτζάνια αλεύρι γενικής χρήσης
1 1/2 φλυτζάνι αγνό παρθένο ελαιόλαδο
1 1/2 φλυτζάνι ζάχαρη
1 κουταλάκι του γλυκού σόδα
1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν πάουντερ
1 κουταλιά της σούπας κανελλογαρύφαλο
1 1/2 φλυτζάνι χυμό πορτοκάλι
1 φλυτζάνι του καφέ κονιάκ
ξύσμα ενός πορτοκαλιού.

Για τη γέμιση
1 1/2 φλυτζάνι καρύδια και αμύγδαλα(μισά-μισά) ψιλοτριμένα
1 κουταλάκι του γλυκού κανελλογαρύφαλο
1 κουταλιά της σούπας μέλι

Για το σιρόπι
2 φλυτζάνια τσαγιού μέλι
2 φλυτζάνια τσαγιού ζάχαρη
2 φλυτζάνια τσαγιού νερό
μισό πορτοκάλι με τη φλούδα
1 μασούρι κανέλλα
2-3 γαρύφαλα

Εκτέλεση:
Κλείνουμε την τηλεόραση και επιλέγουμε ένα σιντί της αρεσκείας μας,είναι σημαντικό να παντρεύουμε τις τέχνες!Πατάμε το κουμπί και ξεκινάμε:

1. Βάζουμε στο μίξερ το λάδι με τη ζάχαρη και τα χτυπάμε για 5 λεπτά.
2. προσθέτουμε του χυμό πορτοκαλιού,το κονιάκ,και το αλεύρι που το έχουμε ανακατέψει με τα υπόλοιπα στερεά υλικά.
3.Ζυμώνουμε μέχρι να γίνει μια μέτρια ζύμη (ούτε μαλακή ούτε σκληρή) προσθέτοντας αν χρειαστεί ανάλογα λίγο αλεύρι η λίγο χυμό πορτοκαλιού.
4.Παίρνουμε ένα φλυτζάνι του τσαγιού έτοιμη ζύμη , το προσθέτουμε στα υλικά της γέμισης και ζυμώνουμε μέχρι να γίνουν κι αυτά ζύμη.
5. Τοποθετούμε τις δύο ζύμες πλάι-πλάι , δίπλα ένα ταψί με λαδόκολα και πάμε

6.Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 30 λεπτά περίπου
7.Βράζουμε το σιρόπι για 10 λεπτά περίπου

8.Αφού τα βγάλουμε απ ΄το φούρνο τα βουτάμε στο σιρόπι για 1 με 2 λεπτά της ώρας(ο χρόνος παραμονής εξαρτάται από την αποροφητικότητα των μελομακάρονων που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες αλλά κυρίως από την γκαντεμιά του επιχειρούντα!)

Τα στραγγίζουμε και τα τοποθετούμε σε πιατέλα.Προαιρετικά τα πασπαλίζουμε με τριμμένο καρύδι.

Καλή επιτυχία και γλυκιά χρονιά να έχετε!

ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

2010-12-21T13:48:00.002+02:00

Μετά την γευστική αποτυχία με τα τσουρέκια του Κωνσταντινίδη είπα να γλυκαθούμε λιγάκι με δυό διαφορετικές και πολύ επιτυχημένες γεύσεις από το ίδιο ζαχαροπλαστείο.
Φυσικά πρώτα πρώτα δεν μπορώ να μην αναφερθώ στο Μιλφέιγ!
Ένα προϊόν ολόφρεσκο που παρασκευάζεται μπροστά στα μάτια σου από τους ζαχαροπλάστες στο εργαστήριο του μαγαζιού πίσω από το ταμείο.
Εσύ δεν έχεις παρά να επιλέξεις το μέγεθος του μιλφέιγ. Θέλεις ένα απλό μονό? Ίσως κορμό, τούρτα, αγροτεμάχιο? Ότι πεις εσύ!
Είναι απλό στη γεύση χωρίς περιττές προσθήκες και αυτό το γεγονός είναι που το κάνει τόσο επιτυχημένο και το βαρύ πυροβολικό της γνωστής αλυσίδας.
Κρέμα όσο γλυκιά πρέπει και σαντιγί το ίδιο. Σφολιάτα τραγανή όπως και τα τρίμματά της που καλύπτουν τις επιφάνειες.

Ο κορμός σκεπασμένος με τα τριμματάκια σφολιάτας!

Απλό και σίγουρο! Απλά πρέπει να φαγωθεί αμέσως όσο είναι φρέσκο. Αν μπει στο ψυγείο μαλακώνει η σφολιάτα και δεν θα είναι ποτέ πια το ίδιο...

Ο κορμός μιλφέιγ από άλλη οπτική γωνία!

Λαχταριστό, αλλά ακριβό θα έλεγα σαν συμπέρασμα...
Είναι ένα γλυκό που φτιάχτηκε μάλλον για την καλή συνάδελφο manetarius! Νομίζω πως πρέπει να πάριε το όνομά της τιμής ένεκεν! Κάτι σαν επίτιμος μιλφεϊγοφάγος ένα πράγμα, ας πούμε!

Συνεχίζουμε με ένα άλλο γλυκάκι από τον Κωνσταντινίδη, το προφιτερόλ!!!

Μια κάθετη προσέγγιση!

Φτιαγμένο από απλά υλικά αλλά πάντα φρέσκα είναι ένα από τα αγαπημένα μου προφιτερά!
Κρέμα σοκολάτα όπως μ' αρέσει χωρίς περιττές προσθήκες στη γεύση και φρέσκα σουδάκια γεμισμένα με κρέμα ζαχαροπλαστικής όμοια με αυτή του μιλφέιγ! Και λίγη ελαφριά σαντιγί για το γαρνίρισμα από πάνω! Απλό και σίγουρο! Ελαφρύ και δεν σε λιγώνει. Θα μπορούσα να φάω 5-6 ατομικά ή ένα μεγάλο μπολ αλλά κάνω κράτει και μένω στα δύο. Κάνω συντήρηση αυτή την περίοδο αλλά στο δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος θα τα δώσω όλα!!!!

Πως να μην ορμήσεις κύριε πρόεδρε?

Παρ' όλα αυτά η αίσθηση πως τα γλυκά του Κωνσταντινίδη είναι τσιμπημένα στις τιμές είναι κάτι παραπάνω από αισθητή!

ΥΓ

Πήρα και λίγα μελομακάρονα αλλά δε λέγανε τίποτα!

Κρίμα η προσπάθεια δηλαδή!

:-)

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥΡΕΚΙΟΥ Νο7: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (γεμιστό με κάστανο)

2010-12-13T17:47:00.000+02:00

Κάτι ψηφιακά ψίχουλα-υπολείμματα είχαν μείνει από την επίσκεψή μου στον Κωνσταντινίδη με αποτέλεσμα να μου χαλάνε την τάξη και την καθαριότητα στο πρόχειρο με τις αναρτήσεις. Έτσι το πήρα απόφαση να τα δημοσιεύσω.

Όμορφη συσκευασία, ε? Δε λέω.

Ήταν λοιπόν ένα τσουρεκάκι άσπρο άσπρο και παχύ με γέμιση κρέμας κάστανου στα μέσα του!
Λαχταριστό λαχταριστό σου 'ρχότανε να το ζουλίξεις! Εγώ όμως αντ' αυτού πήρα μαχαίρι κοφτερό και πιάτο στρογγυλό!

Η παρουσίασή του εντυπωσιακή!

Έκοψα κι εγώ ένα μεγάλο κομμάτι -ξανά- από τη μέση. Βέβαια! Από τότε που έψαχνα έψαχνα για να βρω τη γέμιση και δεν την έβρισκα πουθενά καταστρέφοντας ένα ολόκληρο τσουρεκάκι κόβω πρώτα ένα μεσαίο κομμάτι για να πέσω σίγουρα στο κρυμμένο μυστικό-συστατικό!

Για του λόγου το αληθές ορίστε:

Ουπς! Κάτι λείπει!

Μπορώ να πως πως η τομή που έκανα με ικανοποίησε τα μάλα αφού αποκάλυψε μια παχουλή στρώση κρέμας από κάστανο! Υπέροχα! Να πάρω μια φωτογραφία και να δοκιμάσω γιατί δεν κρατιέμαι, είπα από μέσα μου! Τσαφ (και καλά ο ήχος από το φλας όπως έκανε παλιά το τετραπλό φλας κύβος μιας χρήσης που έμπαινε στις αναλογικές μηχανούλες από πάνω- τι σας θύμισα τώρα ε?), η φωτογραφία πάρθηκε και μένει η δοκιμή! Η παραγωγή σιέλου στο μέγιστο και οι σαγωνομηχανές έτοιμες για εκκίνηση!!!

Οπτικό ερέθισμα άψογο!

Γκλούπ! Η πρώτη μπουκιά πήγε αμάσητη!

Δεύτερη μπουκιά, ανάλυση των υλικών στο στόμα...

Κάτι δεν πάει καλά...

Η γέμιση καλή σε υφή και γλυκιά όσο πρέπει, αλλά δεν θυμίζει αρκετά κάστανο. Κάπου χάνεται ο έλεγχος.

Η επικάλυψη με γλάσο λευκής σοκολάτας απ' την άλλη τα χαλάει όλα, υπερβολικά γλυκιά δίνει μεγάλη παραφωνία.

Το κυρίως σώμα του τσουρεκιού αδιάφορο.

Απογοητευμένος δεν έφαγα άλλο και με το ζόρι 4/10 λόγω ικανού πάχους της γέμισης.

Επαληθεύεται η γνώμη μου πως ένα καλό τσουρέκι δεν χρειάζεται πρόσθετα! Ούτε επικάλυψη, ούτε γέμιση.

Οι προηγούμενες έρευνες:

Έρευνα τσουρεκιού Νο 1: Απολλώνιον Bakery-Patisserie
Έρευνα τσουρεκιού Νο 2: Χατζής (απλό τσουρέκι)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 3: Χατζής (γεμιστό με κάστανο)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 4: Κωνσταντινίδης (απλό)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 5: Κωνσταντινίδης (γεμιστό με σοκολάτα)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 6: Τα Γιάννενα

ΕΡΕΥΝΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΟΥ Νο 6: ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ

2010-12-10T21:05:00.000+02:00

Μετά από μερικές διαδοχικές δοκιμές που είτε δεν εντυπωσίασαν είτε απογοήτευσαν ήρθε ένα τσουρέκι το οποίο σίγουρα θα ικανοποιήσει το μεγαλύτερο μέρος των τσουρεκόφιλων!
Μου το πρότεινε η φίλη Penelope και έσπευσα αμέσως (σχετικά) να το βρω!

Μικρός αλλά κρύβει θησαυρούς!

Δεν ήταν δύσκολο, ο φούρνος Τα Γιάννενα βρίσκονται στο Μπουρνάζι, πίσω από την κεντρική πλατεία με τις καφετέριες και τα μπαρ. Εγώ δυσκολεύτηκα λίγο γιατί ξεκίνησα την Τετάρτη που μας πέρασε και έπεσα πάνω στην απεργία των ΜΜΜ και στους δρόμους γινόταν ο κακός χαμός. Σαν να μην έφτανε αυτό, ακριβώς σε ένα δρόμο κάτω από το φούρνο είχε λαϊκή!!! Ο Καλός όμως δοκιμαστής κόζαρε μια θεσούλα και μετά από ένα γρήγορο κύκλο με το αυτοκίνητο πάρκαρε δυό βήματα από το στόχο του!
Ο Φούρνος μας λοιπόν βρίσκεται σε έναν μικρό πεζόδρομο και είναι γνωστός στους κάτοικους της περιοχής όπως με πληροφόρησε η Penelope. Πως να μην είναι γνωστός, όμως, αφού με το που μπαίνεις έρχεσαι φάτσα κάρτα (πρόσωπο με πρόσωπο, face a face, face to face etc, κλπ) με το περίφημο τσουρεκάκι! Μυρωδιές από κάθε γωνιά του φούρνου που δεν περιορίζεται φυσικά μόνο στο προαναφερθέν προϊόν αλλά έχει κάθε λογής καλούδια! Πολύ καλό καρβελάκι ψωμί -τσίμπησα ένα- ζεστό ζεστό, μελομακάρονα, γλυκά, λαχταριστά τυροπιτοειδή, στρογγυλό ψωμάκι μπομπότα δηλαδή μόνο από καλαμπόκι, κοντό και βαρύ, αλλά και μυζηθροπιτάκια ή σκαλτσούνια τα οποία και τίμησα!
Μάλιστα μια κυρία ζήτησε και πήρε ψωμί από πινακωτή πράγμα που μου έκανε μεγάλη εντύπωση! Υπάρχει λοιπόν ακόμα που χρησιμοποιεί πινακωτή?
Μόλις βγήκα από το μαγαζί δεν άντεξα και έκοψα μια κομματάρα καυτό ψωμάκι!

Το βασίλειό μου για λίγη φέτα!!!

Αχ, και να ΄χα λίγη πιπεράτη φέτα τώρα, σκέφτηκα... τίποτα καλύτερο!
Πίσω στο αυτοκίνητο όπου άνοιξα τη σακούλα για να αερίζεται το καρβελάκι μη μαλακώσει και βουρ για το σπίτι. Έλα μου όμως που δεν μπορούσα να αντισταθώ στους νόστιμους συνοδηγούς μου.
Μην τα πολυλογώ μέχρι να γυρίσω πίσω είχα φάει πεντ'-έξι μυζυθροπιτάκια και μισό καρβέλι!!! Είχε κίνηση βλέπετε!!! ΧΕΧΕ!!!

Συνοδηγοί που σε ξελογιάζει εν κινήσει...

Άντε να οδηγήσεις με αυτά δίπλα σου!

Μη διαμαρτύρεστε για το διπλοσέντονο αλλά με τέτοια κίνηση που συνάντησα στο δρόμο μην περιμένετε κάτι κοντύτερο!!!

Τι θα βγει απ' τη σακούλα?

Πίσω στο σπίτι λαχανιασμένος και πνιγμένος από τις ευωδιές των λιχουδιών που με συνόδευαν στο αμάξι. Στο αμάξι είχα μεθύσει από το άρωμα του ζεστού καρβελιού και του τσουρεκιού που μοσχοβολούσε!

Τσα, να το φανταστικό τσουρεκάκι!

Στο θέμα της έρευνας τώρα με γοργούς ρυθμούς γιατί αν είστε νηστικοί το στομάχι σας θα κοντεύει να φτάσει στο σβέρκο, είμαι σίγουρος!
Έβγαλα το τσουρεκάκι από τη χάρτινη σακούλα γρήγορα γρήγορα το φωτογράφισα και έκοψα τα πρώτα κομμάτια που απαθανάτισα παρακάτω.

Απίθανο!

Στην όψη μοιάζει να βγήκε από κουζίνα σπιτιού και όχι από φούρνο ή ζαχαροπλαστείο. Μόνο στο πα΄ν μέρος γυαλισμένο από το αυγό που μυρίζει υπέροχα όταν το πλησιάζεις.
Έπειτα έσκυψα να το μυρίσω και πασπάτεψα μια φετίτσα κόβοντάς τη με το χέρι για να δω την υφή της. Υφή μαστιχωτή με ίνες και αεράτο αλλά πυκνό με ένα κιτρινωπό χρωματάκι.
Στη γεύση κατευθείαν συναντάς το βούτυρο πρώτα απ' όλα. Γενικά είναι γλυκό όσο πρέπει και με μια μικρή ιδέα πορτοκαλιού!
Η μαστίχα απούσα, αλλά αυτό δεν ενοχλεί καθόλου! Ίσα ίσα μου θύμισε τα τσουρέκια που έφτιαχνε παλιά η γιαγιά μου όταν δεν υπήρχε μαστίχα.
Πραγματικά είναι ένα σπιτικό τσουρέκι ανώτερο από όλα όσα έχω δοκιμάσει μέχρι τώρα στην έρευνά μου.
Άξια θα του χαρίσω ένα 8,5/10!!!!
Επισκεφτείτε το φούρνο στο Περιστέρι και δεν θα χάσετε!

Οι προηγούμενες έρευνες:

Έρευνα τσουρεκιού Νο 1: Απολλώνιον Bakery-Patisserie
Έρευνα τσουρεκιού Νο 2: Χατζής (απλό τσουρέκι)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 3: Χατζής (γεμιστό με κάστανο)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 4: Κωνσταντινίδης (απλό)
Έρευνα τσουρεκιού Νο 5: Κωνσταντινίδης (γεμιστό με σοκολάτα)

ΕΡΕΥΝΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΟΥ Νο5: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (γεμιστό με σοκολάτα)

2010-12-04T18:14:00.001+02:00

Συνεχίζοντας την έρευνα ακριβώς από εκεί που την αφήσαμε (απλό τσουρέκι από τον Κωνσταντινίδη), θα πιάσουμε στο στόμα μας το γεμιστό του με σοκολάτα και επικάλυψη σοκολάτας.
Κατ' αρχήν να ξεκαθαρίσω πως δεν είμαι κακός άνθρωπος. Αλλά δε μπορώ βρε παιδάκι μου να μου παρουσιάζεις ένα προϊόν που το θεωρείς καλό, το διαθέτεις πολύ ακριβά και δοκιμάζοντας το να καταριέσαι την ώρα και τη στιγμή που το δοκίμαζες! Όχι που το αγόρασες, έχει σημασία. Καταριέσαι την ώρα που το δοκίμαζες!

Εμφανισιακά σκίζει μονάχα καράφλιασε σε δυό σημεία που ακούμπαγε το καπάκι!

Θα μου πείτε, γιατί βρε άνθρωπε, αφού φαίνεται λαχταριστό το τσουρεκάκι, μήπως είσαι λίγο άδικος?
Κι όμως δεν είμαι καθόλου άδικος, ούτε προκατειλημμένος!
Να σας τα πω με το νι και με το σίγμα*.
Το λοιπόν, ανοίγω το περιποιημένο και στολισμένο κουτάκι που έκρυβε το λαχταριστό γεμιστό τσουρέκι. Όλοι ξέρουν πόσο με τρελαίνει η σοκολάτα, οπότε φανταστείτε την αγωνία μου.

Το κομμάτι της αγωνίας!

Το καημένο πιέστηκε σε δυό σημεία από το καπάκι του κουτιού και έφυγε από εκεί η σοκολάτα με αποτέλεσμα να μοιάζει με καραφλό! Δεν πτοήθηκα όμως. Έκοψα ένα κανονικού μεγέθους κομμάτι από το κέντρο πάντα, για να πετύχω τη γέμιση στα σίγουρα.

Το έβαλα στο πιατάκι του για την καθιερωμένη φωτογραφία και ομολογώ πως ,με ενθουσίασε. Αδυνατώντας να παρατείνω την αναμονή του έδωσα μια γερή δαγκωνιά και άρχισα να μασουλάω.
Τι ήταν αυτό! Τι συμφορά με βρήκε? Τι λίγωμα ήταν αυτό που με έπιασε?
Είπαμε είμαι γλυκατζής, αλλά πόση ζάχαρη να αντέξω ο άνθρωπος?
Πιο γλυκό κι από τον ορισμό του γλυκού με πολύ γλυκιά επικάλυψη αλλά περισσότερο γλυκιά γέμιση, που κάτι μου θύμιζε! Α, ναι! ΜΕΡΕΝΤΑ!!!!
Ήμαρτον!!!!
Φτιάχνεις ένα τσουρέκι που το πουλάς πανάκριβα και μου χώνεις μέσα μερέντα????
Αν είναι δυνατόν! Δεν αντέχω τόσο γκουρμέ!!!
Πόσο χειρότερα να είναι τα γεμιστά τσουρέκια με πραλίνα από το περίπτερο? Αν είναι χειρότερα δηλαδή, γιατί αυτό ελέγχεται!
Μη σας τα πολυλογώ, με πιάσανε τα νεύρα μου!

Για του λόγου το αληθές, εκεί ήταν το κομμάτι που έκοψα!

Περιττό να αναφέρω πως πρώτη φορά δεν τελείωσα το κομμάτι μου. Ήταν τόσο γλυκό που το πέταξα στα σκουπίδια! Έκατσα να ηρεμήσω, αλλά που? Έτσι εύκολα θα με άφηνε το εφιαλτικό τσουρέκι?
Με έπιασε καούρα και δυσπεψία που κράτησε από το απόγευμα που έκανα το μοιραίο λάθος μέχρι το βράδυ, όπου έπεσα για ύπνο χωρίς να έχω βάλει τίποτε άλλο στο στομάχι μου!

Μετά από όλη αυτή την περιπέτεια, εγώ πρέπει να βάλω και βαθμολογία, έτσι?

Βαθμολογία: 1/10 (η μονάδα του μαθητή που λέγαμε παλιά)

* Με το «νι» και με το «σίγμα»

Παλαιότερα, όταν τα παιδιά μάθαιναν τα υποκοριστικά, ο δάσκαλος τούς έλεγε ότι η αρχική τους κατάληξη ήταν σε -ιo και ότι στα μεσαιωνικό χρόνια ήταν σε -ιον και -ιν, για να καταλήξει στο τέλος στο απλό -ι. Π.χ. παιδίον, παιδίν, παιδί. Επίσης, τους δίδασκε ότι ο τύπος των θηλυκών τριτόκλιτων ήταν σε -ις και κατέληξε να φύγει το τελικό -ς. Π.χ. πόλις, πόλι.
Όταν στους τελευταίους αιώνες άρχισαν να γράφουν το χέρι, το πόδι, χωρίς το -ν και η πίστι, η πόλι χωρίς το -ς, οι τύποι που είχαν το νι και σίγμα θεωρούνταν οι πιο σωστοί και οι κομψότεροι. Γι’ αυτό, όποιος μιλούσε με το νι και με το σίγμα, μιλούσε σωστό και τέλεια. Απ’ αυτό, λοιπόν, βγήκε η φράση: «Του τα είπα με το νι και με το σίγμα», που σήμερα σημαίνει επακριβώς, αυτολεξεί, με κάθε λεπτομέρεια.

Τα παραπάνω τα μάθαμε από τον Σκρουτζάκο!

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

2010-12-02T23:28:00.000+02:00

Ζητείται Έλληνας μάγειρας για να αναλάβει εστιατόριο στη Μεγάλη Βρετανία.
Απαιτείται εμπειρία στην ελληνική κουζίνα, καλή γνώση αγγλικής γλώσσας.
Οργάνωση κουζίνας.

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να στείλουν τα βιογραφικά τους ή να επικοινωνήσουν στο e-mail: kikop80@gmail.com

ΕΡΕΥΝΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΟΥ Νο4: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (Απλό)

2010-11-30T19:42:00.000+02:00

Η κουμπάρα μας, μεγάλη γλυκατζού κι αυτή, μένει πολύ κοντά σε πολλά "ονομαστά" ζαχαροπλαστεία και έχει το προνόμιο να επιλέγει πάντα τα καλύτερα. Όταν τη ρώτησα ποιο κατά τη γνώμη της θεωρεί καλύτερο τσουρέκι, μετά από ώριμη σκέψη μου ανέφερε το τσουρέκι του Κωνσταντινίδη.
Πιστός στην δύναμη της έρευνάς μας πήρα τους δρόμους για το πλησιέστερο κατάστημα της γνωστής αλυσίδας.
Θα μου πείτε, καλά, τι σε έχει πιάσει με τις αλυσίδες ζαχαροπλαστείων? Χάθηκαν τα μαγαζιά της γειτονιάς? Όχι, φυσικά δεν χάθηκαν και θα τα επισκεφτούμε και αυτά σύντομα. Απλά ξεκινάμε με τα πιο "φημισμένα" -μάλλον λόγω επισκεψιμότητας- τσουρεκάκια προσπαθώντας να επιβεβαιώσουμε το όνομά τους άσχετα αν στην πορεία ανακαλύπτουμε πως ο θησαυρός ήταν απλά κάρβουνο!

Το στρουμπουλό τσουρέκι τυλιγμένο!

Τα καταστήματα του Κωνσταντινίδη θα τα έχετε επισκεφτεί σίγουρα αρκετοί από 'σας, κυρίως για το φρέσκο μιλφέιγ που παρασκευάζεται επί τόπου μπροστά στα μάτια σου. Πίσω από το ταμείο-γκισέ υπάρχει το ανοιχτό εργαστήριο του ζαχαροπλαστείου που σου επιτρέπει οπτική πρόσβαση σε κάθε στάδιο παρασκευής των γλυκών.
Όμορφο περιβάλλον με τις κλασικές προθήκες και το κεντρικό τραπέζι-βιτρίνα και το πιάνο στην άκρη μάλλον είναι το ίδιο για όλα τα καταστήματα. Εγώ έχω επισκεφτεί δύο και ήταν πανομοιότυπα.
Γενικά σαν επιμύθιο θα έλεγα πως οι τιμές του είναι αρκετά ακριβές σε σχέση με την ποιότητα των προϊόντων τα οποία τις περισσότερες φορές έχουν απλά συστατικά. Η αναντίρρητη φρεσκάδα του όμως δεν δικαιολογεί το κόστος τους.

Το τσουρεκάκι σε εγκάρσια τομή!

Ειδικά τώρα για το απλό τσουρέκι, είναι στρουμπουλό με καβουρδισμένα αμύγδαλα φιλέ στην επιφάνειά του που μόλις το κόψεις σου έρχεται ένα απαλό άρωμα πορτοκαλιού που μόλις το γεύεσαι όμως χάνεται.Επίσης πολύ διακριτική είναι και η παρουσία του μαχλεπιού ενώ η υφή του η κλασική σχετικά πυκνή. Σαν σύνολο δεν υπερβαίνει του μετρίου που είναι ιδανικό για γεμιστό και επικαλυμμένο όπως και για βούτημα στα ροφήματα εξαιτίας της αδιάφορης γεύσης του (ο σκληρός αυτός χαρακτηρισμός αποδίδεται στην κα kikopina).

Η βαθμολογία μου είναι: 4/10.

Τελικά κουμπάρα δεν είχες δίκιο στην επιλογή σου! Θα προσπαθήσω να στο αποδείξω στις επόμενες έρευνές μας!

ΕΡΕΥΝΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΟΥ Νο3: ΧΑΤΖΗΣ (γεμιστό με κάστανο)

2010-11-25T12:59:00.000+02:00

Το λοιπόν, δοκιμάσαμε και το έτερο τσουρεκάκι που πήραμε από το Χατζή, το γεμιστό.
Δηλαδή, δεν το δοκιμάσαμε τώρα αλλά πριν λίγες μέρες. Διαφορετικά δεν θα τρώγαμε τσουρεκάκι, αλλά παξιμάδι! Όταν τα αγόραζα δεν είχα και πολλές επιλογές στο κατάστημα. Υπήρχε το απλό, το γεμιστό με βερίκοκο και με επικάλυψη σοκολάτας γάλακτος και το γεμιστό με κάστανο και επικάλυψη λευκής σοκολάτας. Εμφανισιακά το τελευταίο ήταν εντυπωσιακότερο απ΄ όλα, ολόλευκο με τις γραμμές σκούρας σοκολάτας να δημιουργούν αξιοπρόσεχτη αντίθεση. Και επειδή στο άκουσμά του δεν με έπεισε ο συνδυασμός με το βερίκοκο, προτίμησα το κάστανο.

Ανοίγω το κουτί με το παραθυράκι που υπάρχει για να μη χάνεις την επαφή με το προϊόν, θαυμάσια η εικόνα. Κόβω στη μέση, πονηρός όντας, για να πετύχω σίγουρα τη γέμιση και σκύβω να δω.
Ρε, πού είν' η γέμιση? Που ΄ν΄το κάστανο καλέ? Να, εκεί είναι, πετάγεται η κα kikopina!
Τες, πα, μη σας τα πολυλογώ η γέμιση ήταν ένα άλειμμα μονάχα και από γεύση δε μπορώ να πω πως θύμιζε κάστανο. Στην πραγματικότητα δε θύμιζε κάτι συγκεκριμένο ακριβώς. Κάτι γλυκό ναι, αλλά όχι συγκεκριμένο. Το μαλακό γλάσο λευκής σοκολάτας γλυκό και αδιάφορο κι αυτό, όπως και το κυρίως σώμα δηλαδή το τσουρέκι καθεαυτό.

Εμφανισιακά, κολάζει όμως, έτσι???

Το αποτέλεσμα με απογοήτευσε. Ίσως και να έπεσα στην περίπτωση, δεν μπορώ να είμαι κατηγορηματικός, αλλά είναι κρίμα να χαλάς την εικόνα σου από μια απροσεξία ή ένα καπρίτσιο της τύχης.
Ιδίως όταν ξέρεις πως κάποιος από τους πελάτες σου μπορεί να είναι ο αδέκαστος και σκληρός κριτής (εγώ είμαι αυτός) ο Kikop!!! ΧΕΧΕ!!

Η αδέκαστη βαθμολογία μου είναι......3/10, χαριστικά επειδή μ' αρέσει η χανούμ μπουρέκ, όχι τίποτε άλλο δηλαδή.

ΕΡΕΥΝΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΟΥ Νο2: ΧΑΤΖΗΣ (απλό τσουρέκι)

2010-11-20T12:24:00.000+02:00

Μου αρέσει ο Χατζής στο Σύνταγμα. Μου αρέσει σαν χώρος αλλά μου αρέσει και η αίσθηση που που προκαλεί. Ένα αίσθημα ηρεμίας και χαλαρότητας που σε απομονώνει από το πολύβουο κέντρο. Όσο και να βιάζεσαι δε μπορείς παρά να παραδοθείς στους ανατολίτικους ρυθμούς της απόλαυσης ενός μερακλίδικου καφέ στη χόβολη συνοδευόμενου από λικέρ ροσόλι και λουκουμάκι τριαντάφυλλο, στα λαχταριστά σιροπιασμένα φύλλα μιας Χανούμ Μπουρέκ ή στη δροσιστική και ραντισμένη με ροδόνερο κρέμα του Καζάν ντιπί!
Αυτή τη φορά δεν έκανα στάση για ραχάτι, αλλά τσίμπησα στα γρήγορα ένα πακετάκι κουλουράκια βουτύρου με πορτοκάλι (για τα οποία θα μιλήσουμε σε άλλη ανάρτηση) γάλα αγελαδινό και βουβαλίσιο και δύο τσουρέκια, ένα απλό και ένα γεμιστό με κάστανο και επικάλυψη λευκής σοκολάτας.
Για τα δύο τελευταία θα σας μιλήσω σήμερα και κυρίως για το απλό.

Τσουρεκάκι στρουμπουλό με αμύγδαλα φιλέ στην επιφάνειά του και με πυκνή υφή, άγλυκο χωρίς να σου αφήνει καθόλου γεύση μαστίχας ή πορτοκαλιού. Σίγουρα δεν είναι αφρός όπως πολλά άλλα, μα δεν αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο. Θα έλεγα πως είναι πρώτης τάξεως βάση για γεμιστά και επικαλυμμένα τσουρέκια, όταν τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η γέμιση ενώ το κυρίως σώμα να έχει ρόλο κομπάρσου.
Οπότε θα δοκιμάσω το γεμιστό τσουρέκι με κάστανο του Χατζή και ελπίζω το αποτέλεσμα να είναι πιο ενθαρρυντικό!

Στη συσκευασία του προϊόντος αναγράφονται τα υλικά παρασκευής, που είναι:
Αλεύρι ενισχυμένο σε γλουντένη, ζάχαρη, αυγά, βούτυρο αγελάδος, νερό, μαγιά, μαχλέπι, μαστίχα.

Βαθμολογία 6/10.

ΠΟΥΡΕΣ ΜΕΙΚΤΩΝ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

2010-11-18T18:00:00.001+02:00

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο πουρές, ο κάθε είδους πουρές λαχανικών, δεν θα λείψει από το τραπέζι μας όσο είναι ακόμα μικρός ο κικοπάκος. Όταν μεγαλώσει και παραξενέψει όσον αφορά τις γευστικές του επιλογές, τότε βλέπουμε. Για την ώρα άλλο ένα γευστικό ανακάτεμα λαχανικών, βρασμένων και αλεσμένων με το μπλέντερ χειρός. Γρήγορα εύκολα και απλά!
Τα υλικά είναι για δύο άτομα, για εμάς τους γονείς στην προκειμένη περίπτωση, καθώς ο μικρός έχει την καβάτζα του!
Η συνταγή λοιπόν που προτείνουμε είναι ανάλατη αλά μπέμπη!
Πραγματικά είναι τόσο νόστιμος ο πουρές που δύσκολα θα προσθέσει κανείς αλάτι.
Καλά, καλά, μη φωνάζετε, θα βάλουμε λίγο αλατάκι, πιπεράκι και κάτι ακόμη, έτσι, για να ικανοποιήσουμε όχι το βρεφικό μας κοινό αλλά τους μεγαλύτερους σε ηλικία!

Λοιπόν, χρειαζόμαστε:

2 μικρές πατατούλες,
2 μεγάλη γλυκοπατάτα,
2 μεσαία προς μεγάλα κολοκυθάκια,
2 μεσαία καρότα,
2 τούφες μπρόκολο,
16 φρέσκα φασολάκια,
1 πράσο,
Μετά από πιέσεις που δέχτηκα θα προσθέσω λίγο αλατάκι, όχι πως το χρειάζεται ο υπέροχος αυτός πουρές, έτσι?
Πιπεράκι φρεσκοτριμμένο,
Μοσχοκάρυδο φρεσκοτριμμένο,2 κουταλιές βούτυρο.
Αν δεν θέλουμε να βάλουμε βούτυρο, μπορούμε κάλλιστα μαργαρίνη.
Υπέροχη γεύση δίνει και το αγνό ελαιόλαδο, φυσικά, μην το ξεχνάμε!

Τα υλικά αλεσμένα στο δοχείο τους!

Η διαδικασία είναι σύντομη. Καθαρίζουμε και πλένουμε τα λαχανικά μας και τα βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν.
Στη συνέχεια τα βάζουμε ζεστά όπως είναι στο μούλτι ή στο μπλέντερ χειρός (ακόμα και με το πειρούνι μπορούν να λιώσουν) και προσθέτουμε αλατοπίπερο μοσχοκάρυδο και το βουτυράκι που θα μοσχοβολήσει αμέσως μόλις λιώσει.Τα αλέθουμε σε πουρέ και σερβίρουμε γρήγορα γρήγορα σε βαθύ κατά προτίμηση πιάτο.

Να γλείφεις και το πιάτο!

Στο δικό μου βρέθηκαν τυχαία και μερικά σουτζουκάκια από πάνω. Ούτε που κατάλαβα πως έγινε! ΧΕ ΧΕ!!

Όχι, δεν είμαστε τσιγκούνηδες στα σουτζουκάκια, χάριν καλαισθησίας μπήκαν μόνο δύο!

Προς ικανοποίηση όρασης, όσφρησης, αφής και γεύσης!

Tip: Είναι ένας πουρές που δεν χρειάζεται γάλα γιατί δεν έχουμε πολύ πατάτα άρα άμυλο που πήζει, απεναντίας υπάρχουν λαχανικά που περιέχουν πολύ νερό όπως το κολοκύθι! Έτσι η υφή του είναι όπως πρέπει!!!

ΕΡΕΥΝΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΟΥ Νο1: Απολλώνιον Bakery-Patisserie

2010-11-15T15:00:00.002+02:00

Ουπς! Κάτι λείπει...

Εγκαινιάζουμε σήμερα μια νέα έρευνα του Γαργαντούα που αφορά το καλύτερο τσουρέκι!
Με τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς να πλησιάζουν η έρευνα θα μας δώσει την ευκαιρία να γευτούμε μερικά από τα καλύτερα τσουρέκια ζαχαροπλαστείων ή και φούρνων έτσι ώστε να είμαστε έτοιμοι για τα γλυκά μας δώρα αλλά και για την προσωπική μας απόλαυση!

Ο δρόμος σήμερα μας έστειλε σε έναν φούρνο, γνωστό και με πολλά καταστήματα, το Απολλώνιον Bakery-Patisserie και το πολίτικο τσουρέκι του.

Το τσουρέκι πολίτικο, 580 γραμμαρίων και από κατεψυγμένη ζύμη όπως αναφέρεται στην ηλεκτρονική σελίδα του προϊόντος είναι ένα ενδιαφέρον απλό και καθημερινό αρτοσκεύασμα.
Με επιφάνεια καλυμμένη από αμύγδαλα και ζάχαρη κρυσταλλική που την αισθάνεσαι στο στόμα.
Νόστιμο σχετικά, ελαφρώς άγλυκο (με εξαίρεση βέβαια την επιφάνειά του) με μέτριο φούσκωμα, δεν είναι αφρός αλλά η πυκνότητά του είναι αρκετά καλή αλλά όχι τόσο "μαστιχωτή". Δεν βρίσκεις όμως όσο και αν ψάξεις το πορτοκάλι ή το λεμόνι στο στόμα σου.
Ιδανικό για βούτηγμα στον καφέ ή τη ζεστή σοκολάτα, δεν σου αφήνει την επίγευση της μαστίχας που περιμένεις από ένα πολίτικο τσουρέκι.
Γενικά είναι ένα ισορροπημένο αλλά μέτριο προϊόν και θα του έδινα ένα 5,5/10!

Η διατομή του τσουρεκιού!

Τα συστατικά του κατά τη σελίδα προϊόντος:
Αλεύρι Σίτου, Ζάχαρη, Νερό, Πλήρες Αυγό, Βούτυρο, Φυτικά Λίπη, Μαγιά, Σκόνη Πλήρους Γάλακτος, Αλάτι, Μαχλέπι, Μαστίχα Χίου, Ξύσμα Πορτοκαλιού, Ξύσμα Λεμονιού.

Μην ξεχνάτε πως μπορείτε να προτείνετε το τσουρέκι που πιστεύετε πως αξίζει την προσοχή για να δοκιμάσουμε, καθώς επίσης να αξιολογήσετε κι εσείς τα τσουρέκια που παρουσιάζουμε στην έρευνά μας!

ΜΠΙΣΚΟΤΑΚΙΑ ΕΥΚΟΛΑ

2010-11-11T18:15:00.001+02:00

Τα μπισκότα και ιδιαίτερα τα Cookies με τα κομματάκια σοκολάτας αποτέλεσαν ιδιαίτερη αδυναμία μου για μια συγκεκριμένη περίοδο αρκετά μεγάλη στο παρελθόν.
Κατά περιόδους έχω τέτοια κολλήματα με γλυκά, φαγητά κλπ. Μόλις μου περάσει η τρέλα, μεταπηδάω στην επόμενη εμμονή μου!
Πολλά χρόνια αργότερα ήρθε η στιγμή να ξεκινήσω να παρασκευάζω τα δικά μου μπισκοτάκια, σπιτικά, νόστιμα και πιο υγιεινά από τα αγοραστά!
Σε πρώτη φάση βρήκα μια εύκολη και γρήγορη συνταγή με εξαιρετικό αποτέλεσμα, γευστικό αλλά και εμφανίσιμο!
Και επειδή ο χρόνος είναι χρήμα, το γοργόν και χάριν έχει!

Θα χρειαστούμε:
2 και 1/2 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
3/4 του κουταλιού του γλυκού μαγειρική σόδα,
1/3 του κουταλιού του γλυκού αλάτι,
1/2 φλιτζανιού μαργαρίνη,
3/4 φλιτζανιού ζάχαρη καστανή κατά προτίμηση,
2 αυγά (χωρίς τα τσόφλια),
1 κουταλιά του γλυκού βανίλια (δηλ. 1-2 τεμάχια μικρή βανίλια, ξέρετε αυτή που είναι απομίμηση της αληθινής που στους καιρούς μας κάνει καλά τη δουλειά της),
καμιά 300ρια γραμμάρια σταγόνες κουβερτούρας.

Τι κάνουμε στη συνέχεια?

Βάζουμε σε ένα μπρίκι τη μαργαρίνη, που αν θέλουμε μπορεί να αντικατασταθεί με βουτυράκι, να ζεσταίνεται, αλλά προσοχή να μην κάψει!
Σε ένα μπολ ρίχνουμε αλεύρι, σόδα και αλάτι και ανακατεύουμε.
Σε ένα άλλο μπολ ρίχνουμε τη ζάχαρη και τη μαργαρίνη όταν ζεσταθεί και ανακατεύουμε με ένα πιρούνι γρήγορα να αφρατέψουν. Αν έχουμε στην κουζίνα μας αυγογδάρτη (αυτό το σύρμα το μεγάλο) ακόμα καλύτερα. Αν είμαστε και μερακλήδες τα χτυπάμε στο μίξερ!
Προσθέτουμε τα αυγά, συνεχίζουμε το χτύπημα και μετά από λίγο ρίχνουμε και τη βανίλια.
Αν, λέω αν, έχουμε ακόμα μεγαλύτερη μερακλοσύνη (κλίνεται κατά το αβροφροσύνη) ρίχνουμε πρώτα στο μείγμα τους κρόκους και ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει όσο γίνεται η ζάχαρη.Ενώνουμε με το αλεύρι και τα άλλα υλικά. Ξεχωριστά χτυπάμε τα ασπράδια σε σφικτή μαρέγκα που την προσθέτουμε στα υπόλοιπα ανακατεύοντας απαλά για να μην ξεφουσκώσει. Τέλος ρίχνουμε και τις σταγόνες σοκολάτας. Αν δεν έχουμε δεν πειράζει. Οποιαδήποτε σοκολάτα αλλά μαύρη (υγείας) κατά προτίμηση μπορούμε να τη κόψουμε σε μικρά κομματάκια και αυτά θα κάνουν τη δουλειά τους.

Το μείγμα μας!

Προσωπικά μου αρέσει υπερβολικά η σοκολάτα, οπότε προσθέτω στο μείγμα (εκεί πριν τη μαρέγκα) 2-3 κουταλιές κακάο! Αυτό έκανα και στη συνταγή αυτή!
Επίσης αν θέλετε χωρίζετε τη ζύμη σε δύο μέρη. Στο ένα βάζετε κακάο και στο άλλο όχι. Στη συνέχεια τα ενώνετε και ανακατεύετε ελάχιστα μέχρι να δημιουργηθούν ανοιχτές και πιο σκούρες γραμμώσεις.
Γενικά, η ζύμη μας είναι αρκετά ρευστή, αλλά αυτό δεν μας ενοχλεί καθόλου. Τουναντίον όταν απλώσουμε τις μικρές μας κουταλιές στη λαδόκολλα θα απλώσει και στο φούρνο όσο ψήνεται θα απλώσει και τα μπισκότα μας θα γίνουν σχεδόν κυκλικά!

Έτσι με ένα κουταλάκι του γλυκού ή της σούπας αν θέλουμε να φτιάξουμε μπισκότα γίγαντες, παίρνουμε ζύμη και τη ρίχνουμε σε ταψάκι στο οποίο πριν έχουμε στρώσει λαδόκολλα, αραιά σχετικά μεταξύ τους γιατί όπως είπαμε απλώνουν.

Tip:

Η λαδόκολλα γλιστράει. Γι' αυτό στις τέσσερις γωνίες του ταψιού βάζουμε ελάχιστη ζύμη που λειτουργεί σαν κόλα και σταθεροποιεί το χαρτί!

Μια κουταλιά μίγματος για κάθε μπισκότο στη λαδόκολλα!

Ψήνουμε σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς φούρνο, στον αέρα για 10-20 λεπτά, ανάλογα πως αποδίδει η συσκευή και το γούστο σας!

Μέσα απ' το τζαμάκι του φούρνου...

Όταν τα βγάλετε, μην τρομάξετε που ακόμα είναι μαλακά. Μόλις κρυώσουν σκληραίνουν και γίνονται τραγανά και απολαυστικά!

Ουπς, κάποια εξαφανίστηκαν...

Ότι πρέπει για τον καφέ, για το πρωί, το μεσημέρι, το απόγευμα ή το βράδυ, όλες τις μέρες και εποχές του χρόνου!!!!

Η ανάρτηση αυτή είχε σχεδόν ετοιμαστεί πριν τη γέννηση του μικρού κικοπάκου Ντιέγο, αλλά τώρα μόλις κατάφερα να την βγάλω στην επιφάνεια! Ευτυχώς είναι συνταγή που δεν μπαγιατεύει!!!

ΧΟΡΤΟΣΟΥΠΑ Ή ΠΟΥΡΕΣ

2010-11-06T11:58:00.001+02:00

Είναι απίστευτο το συναίσθημα που σε κυριεύει όταν βρίσκεσαι μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα απουσίας, πίσω στα γνωστά λημέρια σου. Είτε αυτά είναι τόπος πραγματικός είτε είναι ψηφιακός.
Πραγματικά νιώθω θαυμάσια που βρήκα λίγο χρόνο μέσα στην παραζάλη της καθημερινότητας να γράψω δυό λογάκια στο Γαργαντούα μας. Μιας καθημερινότητα δύσκολη αλλά απολαυστική ταυτόχρονα μιας και η χαρά που σου δίνει η ανατροφή του μικρού Κικοπάκου (επίσης γνωστού και ως Ντιέγο Μπεμπουλιάνι στην μπλογκόσφαιρα) είναι απέραντη και απαλύνει κάθε κούραση και σκοτούρα.
Μεταξύ μας, εγώ και η manetarius τα 'χουμε βρει λίγο σκούρα με την έλλειψη χρόνου τώρα που τα μικρά μας κάνουν τα πρώτα τους βήματα! Ευτυχώς που ο Κώστας μας βγάζει ασπροπρόσωπους με σημαντικές αναρτήσεις, όπως αυτή για το ψωμί με προζύμι.

Με αφορμή το νέο γαστριμαργικό δρόμο που διαβαίνω τελευταία, θα παρουσιάσω σήμερα μια υπέροχη συνταγή για....
... χορτόσουπα βρεφική και όχι μόνο!!!
Γνωστή σαν χορτόσουπα από τους περισσότερους παιδίατρους με υφή που πλησιάζει σε πουρέ λαχανικών, αποτελεί ένα από τα πρώτα στερεά γεύματα για τα μωρά, αλλά και μια υπέροχη και εύκολη λύση για τους μεγάλους.

Όσον αφορά τη συνταγή για τα βρέφη θα σας παραπέμψω στον παιδίατρό σας για τα υλικά, την ποσότητα και τον τρόπο παρασκευής της χορτόσουπας, συμβουλέυοντάς σας μόνο, από την προσωπική μου πείρα, να χρησιμοποιείτε βιολογικά λαχανικά. Είναι πολύ πιο υγιεινά αλλά και πιο νόστιμα!

Στην εκδοχή για ενήλικες η χορτόσουπα ή πουρές λαχανικών έχει ως εξής:

ΒΑΣΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ (για 2 άτομα)
2 πατάτες,
2 κολοκυθάκια
2 καρότα,
2-3 κουταλιές της σούπας λάδι,
αλάτι* και πιπέρι κατά βούληση.

Εκτέλεση:
Βράζουμε τα λαχανικά σε κατσαρόλα έως να μαλακώσουν και να τρυπιούνται άνετα με το πειρούνι**.
Στη συνέχεια τα βάζουμε στο μπλέντερ, προσθέτουμε το λάδι και το αλατοπίπερο και πολτοποιούμε.
Σερβίρουμε σε βαθύ μπολ και τρώμε με κουτάλι του γλυκού.

Μπορούμε να πολλαπλασιάσουμε τα υλικά και να φτιάξουμε ποσότητα που θα μας φτάσει για 2 αλλά όχι παραπάνω από 3 ημέρες.
Μετά την πρώτη εβδομάδα μπορούμε να προσθέσουμε ακόμα ένα λαχανικό.
Προτείνουμε φασολάκια χλωρά σε ποσότητα 8 τεμάχια ανά άτομο.
Τη δεύτερη εβδομάδα και αφού συνηθίσει το στομαχάκι μας τα προηγούμενα ζαρζαβατικά προσθέτουμε ακόμα ένα λαχανικό. Πχ, μπρόκολο ή κουνουπίδι σε ποσότητα ένα ματσάκι ανά άτομο.
Προσοχή!
Από εδώ και στο εξής προσθέτοντας ένα λαχανικό στη χορτόσουπα θα πρέπει αναλογικά να μειώσουμε την ποσότητα των προηγούμενων αν θέλουμε να διατηρήσουμε τις μερίδες για δύο άτομα.
Διαφορετικά τα διατηρούμε όπως έχουν βάζουμε και το νέο λαχανικό μας και οι μερίδες γίνονται για 4 άτομα! Τι έκπληξη!
Την 3η εβδομάδα προτείνουμε πράσο, μισό ή ένα ανά άτομο ανάλογα με το μέγεθός του.
Την 4η εβδομάδα προτείνουμε παντζάρι, ένα ανά άτομο!
Την 5η εβδομάδα, κρομμύδι στουμπισμένο!
Ακολούθως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οτιδήποτε ορεγόμαστε, λάχανο, παραπούλια, γλυκοπατάτα, μπιζέλια, κολοκύθα κλπ κλπ.
Έτσι καταλήγουμε να έχει συνηθίσει το στομαχάκι μας και το αντεράκι μας πολλά διαφορετικά λαχανικά!
Προσοχή αν παρατηρήσουμε οποιαδήποτε δυσανεξία αφαιρούμε το συστατικό που προφανώς προκάλεσε το πρόβλημα και συνεχίζουμε με άλλο.
Στη φωτογραφία βλέπουμε το βράσιμο των λαχανικών στην κατσαρόλα και το τελικό αποτέλεσμα, μία απολαυστική χορτόσουπα-πουρέ με πατάτα, καρότο και κολοκυθάκι.

* Προσοχή, τα κοινά αλάτια του εμπορίου έχουν ενισχυτικά γεύσης και τα αποφεύγουμε.
**Τελευταία έμαθα πως το «πειρούνι» για παράδειγμα, γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Νύχτες Μάστερ Σεφ

2010-10-21T19:33:00.002+03:00

Ας υποθέσουμε ότι είναι βραδάκι,βλέπετε τβ και συγκεκριμένα τον Λευτέρη Λαζάρου στο Μάστερ Σεφ να δοκιμάζει ένα καλοψημένο μπιχλιμπιδάτο ψαρονέφρι ,ανοίγοντας τους κρουνούς των γαστρικών υγρών στο στομάχι σας!Την ίδια στιγμή συνειδητοποιώντας ότι απ τη μεσημεριάτικη γκουρμεδιά δεν έμεινε παρά η πεντανόστιμη ανάμνησή της ,τρέχετε στην αποθήκη τροφίμων σας και ανακαλύπτετε ότι τα μόνα που υπάρχουν είναι δύο καρότα,μισό αγγούρι και ξηρά τροφή ,κονσέρβα τόνου και λίγη μαγιονέζα.Εννοείται ότι οι βραδινές κραιπάλες με πιτόγυρους και πίτσες είναι μια ιστορία βαθιά θαμμένη στην άμμο των θερινών διακοπών κατά διαταγή του διατροφικού σας ευαγγελίου.
Επειδή όσοι διαβάζετε τούτες τις αναρτήσεις πιστεύω ότι το εν λόγω ριάλιτυ δείχνει στα μάτια σας φαιδρά ιστορία κινουμένων σχεδίων,δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι τα παραπάνω υλικά είναι υπέρ αρκετά για να δημιουργήσετε μικρά αριστουργήματα!
Για παράδειγμα μια τονοσαλάτα όπως η εικονιζόμενη:

2 μέτρια καρότα ψιλοτριμμένα στον τρίφτη
1/2 μέχρι 1 αγγούρι κομμένο σε τεταρτημόρια
1 τόνο κονσέρβα 160 γραμμαρίων
3 κουταλιές σούπας μαγιονέζα(η όσο θέλετε)

μερικές ελιές (κατά βούληση)
λάδι και ξύδι(προαιρετικά)

Φυσικά δεν είναι καθόλου απαραίτητο να κάνετε το στήσιμο(έγινε από ασυναίσθητο συντονισμό με τα οπτικά ερεθίσματα) αφού για να καταναλωθεί πρέπει οπωσδήποτε να κατεδαφιστεί και να ανακατευτούν τα υλικά.Και κατεδαφισμένη πάντως έχει ωραία όψη,δυστυχώς δεν πρόλαβα να τη φωτογραφίσω!

Καλή σας όρεξη

Άρτος

2010-10-16T01:31:00.002+03:00

Φίλοι επισκέπτες
όπως θα έχετε διαπιστώσει,η σχέση μου με τούτο το μπλογκ στο οποίο έχω την τιμή να συμμετέχω ελέω των δύο αγαπητών ιδρυτών του ,είναι κυρίως πλατωνική.Ύστερα από πολύμηνη αποχή νομίζω πως ήρθε η ώρα(ποτέ δεν είναι αργά) να αναβαθμίσω αυτή τη σχέση περνώντας σε πιο ουσιαστικές αναρτήσεις ,προς ικανοποίηση και των υπολοίπων αναγκών πλην της ψυχαγωγίας, ξεκινώντας από τη βάση της διατροφής μας στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στη Θεσσαλία ,τον τόπο καταγωγής μου:το ψωμί.
Ύστερα από μακρόχρονη αναζήτηση στην αγορά για κάποιο έτοιμο αρτοκατασκεύασμα που να πλησιάζει έστω στο ψωμί που με μεγάλωσε,κατέληξα στο να ζυμώνω το ψωμί μας τα τελευταία 7 χρόνια.Δείτε λοιπόν πόσο εύκολο εἰναι να το βάλετε κι εσείς στη ζωή σας.

Φάση πρώτη:το προζύμι.
Στις 14 Σεμπτεμβρίου οπότε και γιορτάζεται η ΄΄Υψωση του Τιμίου Σταυρού ,ντύνεστε ευπρεπώς ,πηγαίνετε στην εκκλησία με ένα μπουκαλάκι στην τσέπη και λαδώνετε τον παπά για να σας δώσει απ τον ορίτζιναλ αγιασμό.Τρέχετε (χωρίς ιδιαίτερο λόγο,έτσι για να δώσω χρώμα περιπέτειας στη διαδικασία)στο σπίτι και φτιάχνετε μ΄αυτόν μια αραιή ζύμη σε ένα μπωλάκι.Τη σκεπάζετε με διαφανή ζελατίνα και την αφήνετε εκτός ψυγείου.Την επαύριο προσθέτετε λίγο αλεύρι και λίγο νερό και ανακατεύετε να ξαναγίνει ζύμη.Επαναλαμβάνετε τη διαδικασία κάθε μέρα μέχρι να ζωντανέψει και να αρχίσει να φουσκώνει.Συγχαρητήρια!!!μόλις φτιάξατε το πρώτο σας ξινό προζύμι!!!!
Επειδή υποψιάζομαι ότι οι περισσότεροι απογοητευτήκατε ήδη,οφείλω να ομολογήσω ότι ουδέποτε ακολούθησα τα όσα περιέγραψα.Το ίδιο μπορείτε να το πετύχετε και με απλό νερό της βρύσης ,με το οποίο ακολουθείτε την ίδια διαδικασία .
Υπάρχει βέβαια και η λύση της ξηρής μαγιάς με την οποία μπορείτε να φτιάξετε προζύμι (όχι ξινό) ακόμη και δυο ώρες πριν ζυμώσετε το ψωμί (ένα φακελάκι με δυο ποτήρια αλεύρι και ανάλογο νερό για μια αραιή ζύμη.Αυτή η ποσότητα είναι αρκετή για να ζυμώσετε τρία κιλά αλεύρι,Αγνοήστε την αναγραφόμενη δοσολογία, "ένα φακελάκι μαγιά ανά μισό κιλό αλεύρι").
Φάση δεύτερη:το αλεύρι.

Για ζύμωμα ψωμιού κατάλληλα είναι τα "σκληρά" αλεύρια,δεν θα δυσκολευτείτε να τα βρείτε στα ράφια των σούπερ μάρκετς.Πολύ καλό είναι το κίτρινο σιταρένιο αλεύρι Λήμνου ,αυτό χρησιμοποιώ τον τελευταίο καιρό μαζί με κάποιο ολικής άλεσης(δύο κίτρινο ένα ολικής).
Μπορείτε να δοκιμάσετε διάφορα μίγματα σε διάφορες αναλογίες προσθέτοντας αλεύρι καλαμποκιού η σίκαλης,πάντα σε μικρότερες ποσότητες από το αλεύρι σιταριού,καθώς και ηλιόσπορους(καθαρισμένους) η αλεύρι λιναρόσπορου σε ακόμα μικρότερη αναλογία(150 γρ ηλιόσπορους και 200γρ αλεύρι λιναρόσπορου στα 3 κιλά)
Φάση τρίτη:η πράξη
Πριν ξεκινήσετε ἐχετε υπ ΄όψιν σας ότι η σχέση σας με το ζυμάρι είναι καθαρά ερωτική!Θα το δείτε να ανταποκρίνεται, να ζωντανεύει ,να φουσκώνει σαν ανοιξιάτικο γυναικείο στήθος,η θα το δείτε να σας θυμώνει,να αργεί και να σας βγάζει την πίστη μέχρι να αποφασίσει να ξυπνήσει.Απαραίτητο συστατικό η θαλπωρή (πάνω απ ΄τους 25 βαθμούς θερμοκρασία ) και πιστέψτε με θα σας επιστρέψει πολύ περισσότερα απ όσα θα του δώσετε!(μιλάμε πάντα για επιχείρηση με ξινό προζύμι,η ξηρή μαγιά είναι τελείως αναίσθητη)
Προκαταρκτικά :
Από βραδύς "αναπιάνετε" το προζύμι που είχατε κρατήσει απ ΄το προηγούμενο ζύμωμα ,δηλαδή προσθέτετε σ ΄αυτό δυο ποτήρια σχεδόν αλεύρι και ανάλογο ζεστό (όχι καυτό) νερό μέχρι να γίνει μια σχεδόν ρευστή ζύμη.Το σκεπάζετε με πλαστική μεμβράνη και το αφήνετε κάπου ζεστά.
Κυρίως μέρος:

Την επαύριο ετοιμάζετε τα υλικά .Βάζετε σε μια λεκάνη το αλεύρι και τα υπόλοιπα και τα ανακατεύετε καλά.Ζεσταίνετε νερό στους 50 βαθμούς,2 ποτήρια για κάθε κιλό αλεύρι και διαλύετε σ΄αυτό το αλάτι,1 κοφτό κουτάλι της σούπας ανά κιλό.
Βάλτε μουσική,διαλέξτε αυτήν που σας χαλαρώνει,(σκυλάδικα αντενδείκνυνται ) σε πολύ χαμηλή ένταση όμως.Ύστερα βγάλτε τη βέρα (απαιτείται αποκλειστικότητα στη σχέση) και τα δαχτυλίδια.
Φοράτε ποδιά και μαντίλι η σκούφο στο κεφάλι (όσοι έχετε μαλλιά,για τους υπόλοιπους αρκεί μια κορδέλα για τον ιδρώτα).

Ρίχνετε το προζύμι στη λεκάνη(αν δεν έχει φουσκώσει ικανοποιητικά ,προσθέστε ένα φακελάκι μαγιά) αφήνοντας λίγο στο σκεύος,όπου θα προσθέσετε 1 ποτήρι αλεύρι και θα φτιάξετε το προζύμι για το επόμενο ζύμωμα.( το αφήνετε μία-δυό μέρες εκτός ψυγείου και μετά στη συντήρηση.Μετά τις 15 μέρες ,αν δεν χρησιμοποιηθεί καλύτερα βάλτε το στην κατάψυξη).
Προσθέτετε τα 2/3 του νερού και ανακατεύετε με κουτάλι μέχρι να πάει παντού και να βραχεί το περισσότερο αλεύρι.

Αφήνετε το κουτάλι και αρχίστε να ανακατεύετε με τα χέρια.Σιγά -σιγά αρχίζετε να ζυμώνετε διπλώνοντας τη ζύμη συχνά προς όλες τις κατευθύνσεις.

Ρίξτε το υπόλοιπο νερό στο αλεύρι που θα ξεχωρίσει στην περιφέρεια και συνεχίστε μέχρι να γίνει μια ζύμη που να ζυμώνεται εύκολα ,ούτε σκληρή ούτε μαλακή ,ίσα να μήν κολλάει στα χέρια.(συχνά τρίβετε τη ζύμη που κολλάει στα χέρια για να μην σας δυσκολεύει στο ζύμωμα)Σε περίπτωση που σας βγει αραιή προσθέστε λίγο αλεύρι,αν βγει σκληρή προσθέστε λίγο νερό .(βοηθάει να ανοίξετε βαθιές λακουβίτσες με τα δάχτυλα και ρίξετε σ΄αυτές το νερό επειδή δύσκολα το "πίνει"η ζύμη)

Όταν γίνει μια ομοιογενής ζύμη τη σκεπάζετε και την αφήνετε να ξεκουραστεί σε ζεστό μέρος για μισή ώρα.Ακολούθως την κόβετε με μαχαίρι σε 5 η 6 κομμάτια που τους δίνετε το σχήμα της αρεκείας σας και τα τοποθετείτε σε 2 ταψιά (η σε φόρμες) πάνω σε λαδόκολα.

Τα χαράζετε και τα βάζετε στο φούρνο τον ανοίγετε στους 50 βαθμούς για 5 λεπτά το πολύ και τα αφήνετε να φουσκώσουν με τη θερμοκρασία που βγάζει η λάμπα του φούρνου,είναι αρκετή.Αν δεν έχει λάμπα θα πρέπει να τα ρίξετε στο κρεβάτι και να τα σκεπάσετε με κουβέρτα.Θα βοηθήσει αν ξαπλώσετε κι εσείς δίπλα αλλά μέχρι εκεί!!

Όταν διπλασιαστούν σε μέγεθος ανάβετε το φούρνο στο μάξιμουμ για ένα τέταρτο περίπου και μετά κατεβάζετε σταδιακά τη θερμοκρασία 10 βαθμούς ανά πεντάλεπτο μέχρι να φτάσετε στους 200 (για μια κλίμακα 0-250 βαθμούς) όπου και τα αφήνετε για μία ακόμα ώρα.Δυο-τρεις φορές κατά τη διάρκεια του ψησίματος τα ραντίζετε ελαφρά με νερό.
Θα έχουν ψηθεί όταν έχουν πάρει ρόδινο σκούρο χρώμα και όταν έχουν σκληρύνει από κάτω.Οι παραπάνω χρόνοι μπορεί να διαφέρουν αφού τα μεγέθη του ψωμιού και η βαθμονόμηση των φούρνων δεν είναι κάτι σταθερό.

Όταν έρθει η στιγμή να τα βγάλετε,αφού κλάψετε από συγκίνηση τα ραντίζετε από πάνω και τα αφήνετε πάνω σε πετσέτα να κρυώσουν πατώντας λοξά για να μην μουσκέψουν από κάτω απ ΄τον ιδρώτα τους!

Όποιος κατάφερε να φτάσει ως εδώ πιστεύω ότι διαθέτει τα προσόντα να απολαύσει αυτό που ο "πολιτισμός"του στέρησε μέχρι τώρα,το πραγματικό ψωμί.Στα τόσα χρόνια που ζυμώνω δεν κατάφερα ποτέ να φτιάξω ψωμί που να μοιάζει με αυτό του εμπορίου!

Καλή επιτυχία!

ΚΑΡΥ ΑΠΟ ΤΗ ΓΛΑΡΕΝΙΑ ΜΑΣ

2010-07-17T12:26:00.000+03:00

Μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα αποχής από το Γαργαντούα αλλά και από όλες τις γαστριμαργικές ασχολίες, επανέρχομαι όχι με κάτι δικό μου, αλλά με μια συνταγή προσφορά της φίλης Γλαρένιας που είχε την ευγένεια και την καλοσύνη να μας τη στείλει! Φυσικά εκείνη και οι δικοί της απόλαυσαν τη συνταγή και φήμες θέλουν να μην έχει μείνει ούτε σπυρί ρυζιού!!!

Γιαμμμμ, σλουρπ!!!

Συνταγή για Κάρυ:

΄Ιδια συνταγή για αρνί, μοσχάρι, κοτόπουλο κομμένα πάντοτε σε μικρά κομμάτια. Δόση για ποσότητα κρέατος 1,5 κιλό. περίπου.

Να σημειώσω πως οι γλάροι το τρώμε δυνατό (καυτερό), οπότε η δοσολογία του κάρυ κατά προτίμηση.

΄Ασχετο, αλλά κάρυ δε χρησιμοποιώ το έτοιμο συσκευασμένο από τα super market, γιατί το βρίσκουμε πολύ ελαφρύ. Αγοράζει ο άντρας μου τα υλικά από Ευριπίδου και φτιάχνει χαρμάνι της αρεσκείας μας

CURRY

Σωτάρουμε ένα μεγάλο κρεμμύδι και μία σκελίδα σκόρδο. Προσθέτουμε τέσσερις κουταλιές της σούπας κάρυ ή λιγότερο κατά προτίμηση, ανακατεύοντας συνέχεια και μία μεγάλη ντομάτα αλεσμένη ή 2-3 κ.σ. χυμό ντομάτας.

Ρίχνουμε το μίγμα σε κατσαρόλα, προσθέτουμε και το κρέας σε κομμάτια, που έχουμε σωταρισμένο ιδιαίτερα. Ανακατεύουμε, προσθέτουμε νερό και αφήνουμε να βράσει.

΄Οταν πλησιάζει να βράσει το κρέας, προσθέτουμε 2-3 καρότα κομμένα σε φέτες.

Στο τέλος ρίχνουμε στην κατσαρόλα μισό ποτήρι κρασιού ξύδι, στο οποίο έχουμε διαλύσει καλά μία κουταλιά της σούπας αλεύρι και αφήνουμε να δέσει το φαγητό, τόσο ώστε να μην έχει νερά.

Συνοδεύεται με ρύζι basmati ή σπυρωτό, το οποίο απλώνουμε σε πιατέλα ή πιάτα κυκλικά, αφήνοντας κενό στη μέση όπου βάζουμε το κρέας. Ρίχνουμε επάνω στο ρύζι καρύδα τριμμένη.

Σερβίρεται στολισμένο με λεπτές φέτες πράσινης πιπεριάς, φέτες ντομάτας, ανανά κομπόστα ή και καλαμπόκι βρασμένο.

Συνοδευτικό του κάρυ (Ινδοί και ΄Αγγλοι το βάζουν απαραίτητα) είναι το τσάτνυ. Πρόκειται για σως γλυκόξινη, δηλαδή μια μαρμελάδα από φρούτα (μάνγκο κ.α.)

Εγώ κάνω ....κομπίνα και σε ένα μπολάκι βάζω από τις μαρμελάδες που έχω φτιάξει μόνη μου, προσθέτω ξύδι και ανακατεύω καλά. Εξίσου ωραίο σαν το αυθεντικό τσάτνυ.

Παραλλαγή

Στην παραπάνω συνταγή μπορούμε να προσθέσουμε μαζί με τα καρότα, πατάτες και μήλα κομμένα σε κύβους, ώστε να βράσουν μαζί και συνεχίζουμε όπως στη βασική συνταγή

,Να σημειώσω πως οι γλάροι το τρώμε δυνατό (καυτερό), οπότε η δοσολογία του κάρυ κατά προτίμηση.

CURRY

΄Οταν πλησιάζει να βράσει το κρέας, προσθέτουμε 2-3 καρότα κομμένα σε φέτες.

Παραλλαγή

Στην παραπάνω συνταγή μπορούμε να προσθέσουμε μαζί με τα καρότα, πατάτες και μήλα κομμένα σε κύβους, ώστε να βράσουν μαζί και συνεχίζουμε όπως στη βασική συνταγή!

Η συνταγή συνοδεύεται και από μια αληθινή ιστορία της φίλης μας:

Με το Γλάρο μου, που είναι ένας χαρισματικός άνθρωπος, μας έδεσαν και μας κρατάνε ενωμένους και όχι δέσμιους πολλά και διάφορα.
Μια παρτίδα τάβλι ήταν η λόγος, η αιτία και η αφορμή της γνωριμίας μας. Στην πορεία φτάσαμε να βρούμε και πολλά άλλα κοινά ενδιαφέροντα. Από την αγάπη μας για τα ταξίδια μέχρι και ...τα παιδιά.
Πέρα από τα άλλα του χαρίσματα είναι και νοικοκύρης, όπως βλέπω πολλούς άνδρες σήμερα και πολύ το χαίρομαι.
Το πρώτο φαγητό που για την αφεντιά μου μαγείρεψε και έχοντας ζήσει για πολλά χρόνια στη Ν. Αφρική όπου ζουν πολλοί Ινδοί, ήταν το ινδικό και καυτερό φαγητό Μοσχάρι Curry με ρύζι.
΄Οταν έφαγα στο Γιοχάνεσμπουργκ το αυθεντικό ινδικό Curry (γίνεται με κοτόπουλο ή μοσχάρι ή αρνί ή εντόσθια ακόμη και θαλασσινά) ήταν τόσο καυτερό που αισθάνθηκα πως ....φεύγει το τριχωτό της κεφαλής μου. Αυτό που φτιάχνω εγώ είναι για άλλους πολύ καυτερό. Τελικά είναι θέμα γούστου αλλά και αντοχών η ποσότητα του κάρυ που θα χρησιμοποιηθεί.

Γλαρένια - www.aspastos1.blogspot.com

Εγώ να ευχηθώ στο γλάρο της γλαρένιας μας, σιδερένιος και πολλή υπομονή και στους δύο!
Θα περάσει και αυτό το ...."εμπόδιο"!!!

καλή Ανάσταση

2010-04-01T20:07:00.000+03:00

Ενώ η κρίση καλπάζει ,πλήρως συντονισμένα τα πλήθη των ελλήνων(και όχι μόνο) καλπάζουν προς την ύπαιθρο ,ενώ το ηθικό τους ακολουθεί κατά πόδας τα σπρεντ, αποδεικνύοντας και πάλι
ότι του έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει!Τον μεταφέρει επιδέξια στον τράχηλο του αμνού μαζί με άλλα εργαλεία ,για να αποδειχτεί περίτρανα ότι σ΄αυτήν την καινονία δικαιοσύνη δεν υπάρχει.
Ας πάρουμε φίλοι μου κι εμείς τον ίδιο δρόμο, ένα μικρό ταξίδι στην παράδοση ,το σωσίβιό μας
στην τρικυμία που μας περιμένει.
Συνταγή απ΄τη μεριά μου δεν έχει σήμερα ,τα τσουρέκια που έφτιαξε η κυρία kostaslogh

έγιναν με την κλασσική συνταγή

(αλεύρι,γάλα,αυγά,φυτικό λίπος,ζάχαρη.μαχλέπι,κακουλέ,μαστίχα)που μπορείτε να βρείτε

εύκολα,και θεωρώ περιττό να καταγράψω εδώ,αφού η αποστολή αυτού του ιστολογίου

είναι να δώσει το κάτι παραπάνω στον κόσμο της γεύσης!

Οφείλω να πώ όμως ότι τα συγκεκριμένα αδικούνται αφού η εικόνα αδυνατεί να δώσει το άρωμα

και τη γεύση τους και εγώ αδυνατώ να περιγράψω!Υπάρχουν άλλα δύο ταψιά ,,,,,ευτυχώς!!!

Έχετε τις πιό θερμές ευχές μου για ένα ονειρεμένο Πάσχα με όλα τα γκουρμέ καλλιτεχνήματα

στο πιάτο σας!

Που τα θυμήθηκα?

2010-03-10T14:16:00.001+02:00

Αλήθεια, πως μου ήρθαν στο μυαλό τα συγκεκριμένα μπισκότα?
Δεν θυμάμαι!
Εκείνο μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος είναι πως κάποια στιγμή τα ζήτησα!
Και πραγματικά στο super market βρισκόντουσαν ακόμα στα ράφια!
Μιλάω για τα μπισκοτάκια martinika με τα οποία ήμουν ξετρελαμένος μικρός!

Γεύση βιωματική στην οποία ξαναγύρισα πριν λίγο καιρό. Ένα σχεδόν κυκλικό (αλήθεια πως λέγεται το σχήμα αυτό?) μπισκότο με γεύση πτι μπερ, με την οπίσθια επιφάνειά του πλήρως καλυμμένη από σοκολάτα γάλακτος όπως επίσης και η μισή μπροστινή, ένα χαρακτηριστικό που τα έκανε τόσο ιδιαίτερα και λαχταριστά!!!
Η κα kikopina θυμάται πως όταν ήταν μικρή, μαζί με τον αδελφό της, τα άνοιγαν όλα πάνω στο τραπέζι και τα μοιράζονταν ένα-ένα!
Εγώ απ' την άλλη, θυμάμαι, τότε (παλιά) που έψαχνα να βρω εκείνο το μπισκοτάκι που είχε καλυφθεί περισσότερο από σοκολάτα (από μικρός σοκολατο-fan), το οποίο όταν το έβρισκα το άφηνα τελευταίο!!!
Ποιος να το φανταστεί πως η μοίρα θα μου επιφύλασσε ένα τέτοιο παιχνίδι και μετά από πολλά χρόνια να έβρισκα το τέλειο μπισκότο martinika....

Το τέλειο martinika!

.... καλυμμένο ΟΛΌΚΛΗΡΟ από σοκολάτα!!!!
Το όνειρο κάθε παιδιού!!!

Μικρού και μεγάλου...

Μια λαχταριστή παρεούλα!

Απογευματάκι βροχερό, ότι πρέπει για μια βόλτα στο κέντρο από του Χατζή για μια Χανούμ Μπουρέκ και καφεδάκι...

Άντε και μόλις γυρίσω θα σας πω για το φανταστικό, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌ, μαστιχωτό και μοναδικό τσουρέκι που αγοράζω από το................

ΕΡΕΥΝΑ ΓΑΛΑΚΤΟΜΠΟΥΡΙΚΟΥ Νο 4: ΓΑΛΥΦΙΑΝΑΚΗΣ

2010-02-25T11:10:00.000+02:00

Μία άλλη πρόταση για καλό γαλακτομπούρεκο που μας έγινε αφορά μια επιχείρηση που όπως υποστηρίζει και στη σελίδα της προσφέρει προϊόντα και υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών και προμηθεύει την προεδρία της δημοκρατίας στα επίσημα γεύματά της.
Σε τρία ταμπλό θα βρούμε το γαλακτομπούρεκο, σε Ηράκλειο, Θεσσαλονίκη και Αθήνα!
Το πιο κοντινό μου ήταν το κατάστημα κοντά στο Κάραβελ στην Ευφρονίου στο 60.
Κινήσαμε λοιπόν Κυριακή, σχετικά νωρίς το πρωί, πράγμα που μας βοήθησε στο να μη συναντήσουμε κίνηση στο δρόμο, αλλά και να βρούμε εύκολα σημείο να αφ΄σηουμε το αυτοκίνητο, κοντά στο κατάστημα.
Ανεβήκαμε τα δυο σκαλιά του γωνιακού ζαχαροπλαστείου και ένα δυνατό κύμα μυρωδιάς βουτύρου πλημμύρισε τα ρουθούνια μας και μαλάκωσε την αγωνία της καρδιάς μας...
Τριών διαφορετικών διαμέτρων ταψάκια μας περίμεναν στη βιτρίνα για να τα διαλέξουμε και τρωγόντουσαν μεταξύ τους καθώς μας φώναζαν ταυτόχρονα!
-Εμένα πάρε!
-Όχι εμένα να αγοράσετε, εμένα!
-Α πάγαινε ρε μάπα, εμένα θα πάρουν που είμαι πιο λεπτεπίλεπτο!
-Τι λε ρε μισιακό, εμένα θα πάρουν που είμαι πληθωρικό με τα ούλα μου!
-Καλά, μόκο και τα δυο σας, γιατί εμένα θα πάρουν το καλογυμνασμένο και με τις τέλειες αναλογίες, είπε το μεσαίο μέγεθος!

Τελικά αποφασίσαμε να πάρουμε το μεγαλύτερο για να φτουρήσει και φύγαμε από το κατάστημα πολύ στεναχωρημένοι που αφήσαμε πίσω τα δύο άλλα ταψάκια...

Το κουτί...

Φτάσαμε ταχύτατα στο σπίτι για δοκιμή και φωτογραφίες!

Το ταψάκι με το λαχταριστό περιεχόμενο ήταν ακόμα ζεστά!

Το ταψί με το μελωμένο γαλακτομπουρεκάκι!

Μοιράσαμε στα πιατάκια και... η μπουκιά μπήκε στο στόμα...

Λοιπόν, εμφανισιακά είναι λίγο πιο κοντό από εκείνου από το Κοσμικόν και πολύ περισσότερο από του Μαστρονικόλα. Η κρέμα του, λιγότερη από τα άλλα γαλακτομπούρεκα, δεν ήταν σφιχτή αλλά ούτε και πολύ καλά δεμένη καθώς φαινόταν να έχει πυκνά και αραιά σημεία. Πιθανώς να μην είχε δουλευτεί αρκετά.

Τα φύλλα είχαν το συνηθισμένο αριθμό, αλλά με τη συγκεκριμένη κρέμα είναι αρκετά για να δώσουν ένα ισορροπημένο αποτέλεσμα. Η υφή τους ευχάριστα τραγανιστή!

Στη γεύση κυριαρχεί έντονα η αίσθηση καραμέλας πράγμα που με ξένισε.

Ούτε ίχνος βανίλιας ή λεμονοπορτοκαλιού που ακόμα και να συμμετείχαν στη δημιουργία σίγουρα σκεπάστηκαν από την έντονη καραμέλα. Απ' ότι φαίνεται το σιρόπι καραμέλωσε, είτε κατά τύχη, είτε επίτηδες! Θετική παρ' όλ' αυτά η πληθωρική παρουσία του βουτύρου!

Περίεργο, τελικά, το γευστικό αποτέλεσμα και σίγουρα πολύ διαφορετικό απ' ότι θα περίμενα.

Η βαθμολογία μου είναι....5,5/10.

Αν έλειπε η καραμέλα θα έφτανε τα 6,5 με 7/10.

ΚΑΝΕΛΟΝΙΑ ΓΑΡΓΑΝΤΟΥΑ

2010-02-22T14:00:00.001+02:00

Η σελίδα μας είναι στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσει μια συνταγή για όσους έχουν σιχαθεί τα κρέατα, τα βαριά φαγητά τις δυσπεψίες τα maalox και επιθυμούν ένα φαγητό με ελάχιστα λιπαρά, αλαφρύ και απλό!

Ιδού λοιπόν τα Κανελόνια του Γαργαντούα!!!

Ένα μικρό φλάς μπακ!
Τα κανελόνια για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο δεν τα είχα δει και δοκιμάσει ποτέ στο σπίτι παρά μόνο όταν πέρασα τα 25... ή τα 30? Τέλος πάντων δεν θυμάμαι ακριβώς πότε αλλά σίγουρα ήμουν αρκετά μεγάλος! Θυμάμαι καλά πάντως πως πολλές φορές είχα ζητήσει από τη μάνα μου να μας φτιάξει αλλά πάντα κάποια δικαιολογία έβρισκε και δεν μου έκανε το χατήρι. Μάλλον όμως, δεν θα πρέπει να άρεσαν στον πατέρα μου που αν και απλός στα φαγητά απεχθάνεται τα περίεργα και τα κανελόνια σίγουρα τα είχε κατατάξει σ' αυτή την κατηγορία!!!
Να λοιπόν που ήρθαν τα χρόνια να απολαύσω τα "απωθημένα" μου κανελόνια!

Πάμε να δούμε λοιπόν...

Η συνταγή έχει ως εξής:
Ανοίγουμε ένα πακέτο κανελόνια και τα τοποθετούμε σε ένα ταψάκι, δίπλα δίπλα, έτσι ώστε να μην αφήνουν μεγάλα διαστήματα ανάμεσά τους. Το συγκεκριμένο πακέτο περιείχε 24 τεμάχια και επειδή κανένα ταψί από αυτά που είχα δεν ήταν κατάλληλο, χρησιμοποίησα 2 μικρότερα που χώραγαν στο φούρνο στην ίδια θέση μαζί!

Τα φυσίγγια στους γεμιστήρες!

Στη συνέχεια αφού έχουμε φτιάξουμε τον κιμά γεμίζουμε τα αυτοσχέδια φυσίγγια με το εκρηκτικό μείγμα.

Συνταγή για το πως θα φτιάξουμε τον κιμά, με τι τρόπο και με ποια υλικά, μην περιμένετε να σας πω.

Τουλάστιχον όχι τώρα.

Κιμάς με σάλτσα περίσσευμα από παλιότερο μαγείρεμα!

Οι κιμάδες είναι μια ξεχωριστή κατηγορία με την οποία θα ασχοληθούμε σε μελλοντικά επεισόδια!

Εμείς στη συνταγούλα μας χρησιμοποιήσαμε ποσότητα κιμά που περίσσεψε από προηγούμενη ημέρα όταν καταναλώσαμε μια σκάφη μακαρόνια με τη συνοδεία του!!!

Γεμιστήρες γεμάτο και έτοιμοι για επεξεργασία!

Στη φάση αυτή που φτάσαμε πρέπει να έχουμε φτιάξει ήδη μια σαλτσούλα με την οποία θα σκεπάσουμε τα κανελόνια μας.

Αλλά την ξεχάσαμε έτσι?

Κανένα πρόβλημα!

Μια σαλτσούλα στο πατ-κιουτ, εύκολη και απλή!

Ντομάτα χυμός σε κουτί, λαδάκι, αλατάκι και πιπεράκι κατά βούληση και έτοιμη η σάλτσα μας.

Αν θέλετε μπορείτε να την βάλετε σε ένα κατσαρολάκι να πάρει μια βράση χωρίς όμως να είναι απαραίτητο. Μπορείτε κάλλιστα να ρίξετε τα υλικά σε ένα μπολ να τα ανακατέψετε καλά και να τα ρίξετε στο ή στα ταψάκια. Αν βαριέστε αφάνταστα τα ρίχνετε κατευθείαν όλα στο ταψάκι και τελειώνει η υπόθεση. Ακόμα και έτσι το αποτέλεσμα θα είναι πεντανόστιμο!

Πριν, όμως, σκεπάσουμε τα κανελονάκια μας με την κουβέρτα σάλτσας, θα πρέπει να φροντίσουμε να στρώσουμε ένα λευκό σεντόνι.

Είναι γνωστό πως κατάσαρκα η κουβέρτα ενοχλεί...

Γι' αυτό λίγη τριμμένη φετούλα είναι ότι πρέπει!!!

Το λεπτό λευκό σεντονάκι φέτας!

Επόμενο βήμα, να σκεπάσουμε και με την κόκκινη κουβέρτα...

Προσοχή! Δεν θα πρέπει να τα βουλιάξουμε στη σάλτσα. Εγώ προτείνω ίσα να σκεπαστούν γιατί μ' αρέσει να μείνει στο τέλος σαλτσούλα. Αν βάλετε λιγότερη θα βγουν πιο "στεγνά". Ο καθένας όπως του αρέσει, έτσι? Φυσικά και ανάλογα τη γέμιση, αν τραβάει υγρά ή όχι. Η συγκεκριμένη, με κιμά, δεν θα απορροφήσει άλλο υγρό.

Τι όμορφο... σαν κουβερτούλα πράγματι!

Μια τελική πινελιά με λίγο τυράκι που λιώνει....

Μοιάζει σαν σεμέν πάνω από τη μάλλινη κουβέρτα!

Ετοιμάζουμε το φούρνο (εγώ ψήνω στους 200 και με αέρα) ο καθένας όπως ξέρει, αλλά σε δυνατή σχετικά θερμοκρασία, σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και τα βάζουμε στη μεσαία σχάρα!

Που ΄ν΄τα, που ΄ν΄τα, τα κανελόνια..

Ψήνουμε έτσι για 15-20 λεπτά, μετά αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο και προσθέτουμε από πάνω τι???

Μοτσαρέλαααα!!!!

Καλά μπορείτε φυσικά να βάλετε οποιοδήποτε άλλο τυράκι που λιώνει καλά και δεν είναι πολύ αλμυρό!

Αριστερά χωρίς και δεξιά με μοτσαρέλα!

Συνεχίζουμε το ψήσιμο για λίγο μέχρι να λιώσει η μοτσαρέλα και....

βουαλά....

Μιαμ!!!

Σερβίρεται άνετα και κρύο όπως όλα τα ζυμαρικά!

Καλή όρεξη....

ΕΡΕΥΝΑ ΓΑΛΑΚΤΟΜΠΟΥΡΕΚΟΥ Νο 3: ΜΑΣΤΡΟΝΙΚΟΛΑΣ

2010-02-19T12:55:00.000+02:00

Μετά από αρκετή μελέτη του θέματος γαλακτομπούρεκο, ανακάλυψα έναν παλιό χάρτη καταχωνιασμένο σε ένα αραχνιασμένο και σκονισμένο σεντούκι κάπου ανάμεσα σε πολλά παλιά κειμήλια κάτω βαθειά σε ένα μπουντρούμι... Που?
Σε έναν μισογκρεμισμένο μεσαιωνικό πύργο στην καρδιά των Καρπαθίων!
Ναι!
Ακολουθώντας προσεκτικά τα ίχνη που ανακάλυπτα μετά από το συνδυασμό των γευστικών στοιχείων έφτασα μετά από μεγάλη περιπλάνηση στο συγκεκριμένο σεντούκι!
Η αλήθεια ήταν πως δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα μου έπαιρνε τόσο χρόνο για αν φτάσω στην πηγή της πληροφορίας! Μου πήρε κοντά δυο μήνες, αφού έχω να γράψω σχεδόν από τις γιορτές με εξαίρεση μια μικρή ανάρτηση στο ενδιάμεσο που έστειλα δι' αλληλογραφίας.
Συνδέοντας, λοιπόν, τα κομμάτια του παζλ έφτασα στον Πειραιά σε ένα ζαχαροπλαστείο που υπήρχε από πολύ παλιά όταν ήταν γαλακτοπωλείο με τα γαλατάκια του και τα γιαουρτάκια του και έσπευδαν όσοι το γνώριζαν για να πάρουν γαλακτοκομικά και γαλακτομπουρεκάκι!
Μιλάω για το ζαχαροπλαστείο του Μαστρονικόλα στην Καραολή και Δημητρίου (κάθετη της Γρηγορίου Λαμπράκη), το οποίο βέβαια καμία σχέση με την παλιά εικόνα που μου περιέγραψαν κάποιοι παλιοί, καθώς είναι πια ένα σύγχρονο κατάστημα!

Το πακέτο ενίσχυσης μικρομεσαίων ερευνητών!

Παρκάραμε δύσκολα και με μεγάλη τύχη στην περιοχή (έπαιξα και ένα τζόκερ μετά) και πήραμε τα πακετάκια μας στα γρήγορα!
Βουρ στο σπίτι για δοκιμή και φωτογραφίες!

Στο ψητό λοιπόν!
Το συγκεκριμένο γαλακτομπούρεκο αποτελεί το θρίαμβο της κρέμας επί του φύλλου!
Παχιά, πυκνή, στητή και γευστικότατη υπερισχύει γευστικά του παρ' όλα αυτά αρκετά σιροπιαστού και μαλακούτσικου φύλλου!
Λόγω αυτής της πληθωρικής κρέμας το ύψος του γλυκού είναι μεγαλύτερο από αυτό των ανταγωνιστών του. Επισημαίνω όμως την απουσία πορτοκαλιού, ξύσματος ή χυμού.
Ο αριθμός των φύλλων του περίπου ίδιος με εκείνου από το Κοσμικόν και που αναφέρω σαν μέτρο σύγκρισης.
Το σιρόπι μου άφησε μια ελαφριά πικράδα σαν επίγευση αλλά δεν επηρεάζει τόσο τη συνολική εικόνα του γλυκού.
Η βαθμολογία που του δίνω είναι.... 7/10!
Ένα γλυκό που θα ξελογιάσει τον λάτρη της σιμιγδαλένιας κρέμας!

Δυστυχώς η στη φωτογραφία αδικείται καθώς το διέλυσα λίγο κατά τη μεταφορά στο πιάτο.

Διατίθεται σε παραλληλόγραμμα και όχι κυκλικά ταψάκια, όπως και σε τεμάχια!

ΕΡΕΥΝΑ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑΣ Νο 2: SANTE

2010-01-12T20:12:00.000+02:00

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους!
Υγεία, ευτυχία αλλά και όμορφες γευστικές απολαύσεις!!!
Στην υγειά και του μικρού μανιταρόπουλου που ήρθε στον κόσμο από τη μαμά του, την καλή συνάδελφο, manetarius!
Βλέπω να ανοίγουμε ξεχωριστή κατηγορία με τροφές μπεμπέ και δοκιμές σε παιδικές κρέμες, σιγά σιγά!!!

Συνεχεια, λοιπόν, με μια μπουγατσοδοκιμή που περίσεψε από την περασμένη χρονιά!!!

Τα μπουγατσάδικα Sante δεν τα γνωρίζω καλά καλά, εκτός από την συνάντηση που είχα πριν λίγο καιρό και με αφορμή την έρευνα για μπουγάτσα, με το κατάστημα κοντά στον ηλεκτρικό σταθμό της Καλλιθέας. Δεν ξέρω αν υπάρχουν κι άλλα στην Αθήνα, αλλά φαίνεται πως υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη. Περισσότερα μη ρωτάτε, θα σας γελάσω.

Κατεβαίνω λοιπόν και κατευθύνομαι προς το κατάστημα. Το είχα βάλει καιρό στο μάτι, αλλά δεν τόλμαγα να επιχειρήσω!
Εργαστήριο ολάκερο με αρκετούς υπαλλήλους και μεγάλη βιτρίνα από την οποία έχεις οπτική επαφή με τους μαρμαρένιους πάγκους όπου και ανοίγεται το φύλλο.
Μπουγάτσες για όλα τα γούστα καμαρώνανε στη θερμαινόμενη βιτρίνα και σε κοιτάγανε με αυτό το λάγνο βλέμμα τους, έτοιμες να σε ξελογιάσουν. Με κρέμα, με τυρί, με σπανάκι, με κιμά με λουκάνικο (?), στριφτή, όλες εκεί μπροστά σου!
Πελαγωμένος από την ποικιλία και αγχωμένος από την ουρά πίσω μου, παρήγγειλα αυτές που μου ήρθαν με την πρώτη στο μυαλό και που μάλλον είναι οι πιο συνηθισμένες γεύσεις, με κρέμα και με τυρί.
Πήρα το πακέτο μου και έσπευσα σπίτι. Βλέπετε έπρεπε να βγουν και οι απαραίτητες φωτογραφίες...

Η μπουγάτσα με κρέμα...

Η μπουγάτσα με την κρέμα ήταν αρκετά καλή, η κρέμα νόστιμη και το φύλλο τραγανό, αλλά θα το ήθελα περισσότερο. Η κρέμα δεν μου άρεσε όσο της προηγούμενης δοκιμής, αλλά δεν ήταν κακή.
Σαν μέγεθος κανονικό προς το μικρό θα έλεγα. Χωρισμένη σε 6 κομμάτια λίγο πιο οικονομική αλλά πιο μικρή από αυτή της Μπουγατσοδοκιμής Νο 1.

Το μισοτελειωμένο έργο...

Βαθμολογία: επιεικώς 6/10!

Σειρά έχει η μπουγάτσα με τυρί!

Το ίδιο καλούπι και κατασκευή με τη μπουγάτσα με κρέμα αλλά αντί για γλυκό, το τυράκι!

Δε μου άρεσε! Μπορώ να πω ότι το τυρί της ήταν το χειρότερο που έχω φάει σε τυρόπιτα που χρησιμοποιεί κάποιο κίτρινο τυρί! Γεύση κάπως ξινούτσικη και υφή μισό σαν λειωένο τυρί και μισό σαν κρέμα! Σαν μπερδεμένο γευστικά μου φάνηκε. Μεταξύ κίτρινου τυριού (κασέρι) και φέτας!

Αναγκαστικά θα βαθμολογήσω με ένα 3/10 όλο για το φύλλο και τον κόπο που έκαναν να τη φτιάξουν!

Μπακλαβάς Πηλίου

2009-12-23T21:00:00.002+02:00

Φίλοι μου

η ζαχαροπλαστική,αυτή η θεά ,μπορεί η λατρεία που συγκεντρώνει απ όλους μας να φτάνει σε ύψη δυσθεώρητα,δεν έπαψε ποτέ να κλίνει το γόνυ με ευλάβεια μπροστά στην ιερή μας παραδοσιακή ζαχαροπλαστική,ναυαρχίδα της οποίας αναμφισβήτητα αποτελεί ο μπακλαβάς.

Για χάρη του πρόσφατα διεξήχθη και νέος Τρωικός πόλεμος με μήλο της έριδος την εθνικότητά του και την κατοχύρωσή της διεθνώς,με νικηφόρα και πάλι έκβαση για τους Δαναούς.Άποψή μου είναι ότι οι γείτονες μάλλον αδικούνται καθώς έχουν πολλά χρόνια τώρα τοποθετήσει το μπακλαβά εκεί που του αξίζει:στην κορυφή της διαφημιστικής για τον τουρισμό τους εκστρατείας αλλά και της εν γένει εθνικής τους κουλτούρας θα τολμούσα να πω.
Εγκαινιάζοντας την ουσιαστική παρουσία μου στον Γαργαντούα
θα σας παραδώσω την παραδοσιακή συνταγή της γενέτειράς μου όπου ο μπακλαβάς τιμάται δεόντως,συνοδεύοντας τις μεγάλες γιορτές και τις επίσημες ντόπιες κοινωνικές δραστηριότητες.Είναι το επίσημο γαμήλιο γλυκό και αποτελεί απαραίτητο στοιχείο της τελετουργίας . Πάρτε μολύβι και χαρτί λοιπόν:

...μολύβι και χαρτί είπα,όχι copy - paste,λίγο σεβασμό παρακαλώ στην παράδοση!

Τα υλικά(γέμιση)για 1 κιλό φύλλο κρούστας :

350 γραμάργια (μονάδα μέτρησης Παρλιάρου,μέχρι να βρούμε δικό μας)καρύδια τριμμένα στο μέγεθος ψιλής φακής.

170 γραμάργια αμύγδαλα ασπρισμένα και τριμμένα λίγο ψιλότερα απ ΄τα καρύδια.

80 γραμάργια στραγάλια μαλακά τριμμένα σχεδόν τελείως(σκόνη)

100 γραμάργια φρυγανιά τριμμένη

1,5 κουταλάκι του γλυκού κανέλα

1 κουταλάκι γαρύφαλλο τριμμένο

150 γραμάργια ζάχαρη

ξύσμα από ένα πορτοκάλι

εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

και ζάχαρη για τα φύλλα

Για το σιρόπι:

1 κιλό ζάχαρη

1 κιλό νερό

χυμός από 1 λεμόνι

χυμός από ένα πορτοκάλι

φλούδα από μισό πορτοκάλι

ένα κομάτι κανέλα

μερικά γαρύφαλλα

Επιλέγουμε ταψί κοντά στις διαστάσεις του φύλλου,αν δεν ταιριάζουν τα κόβουμε με "ροδάκι"

όλα μαζί στις επιθυμητές διαστάσεις.

Λαδώνουμε το ταψί (χρησιμοποιούμε πλατύ πινέλο και για τα φύλλα μετά) κάνουμε το σταυρό μας (οι χριστιανοί ,οι υπόλοιποι όπου γουστάρετε)κι αρχίζουμε:

Απλώνουμε πρώτα δυό φύλλα που τα λαδώνουμε κι από πάνω άλλα δύο στεγνά με ζάχαρι πάνω τους(δυό τρεις μικρές πρέζες ,όχι πολύ),από δω και πάνω συνεχίζουμε ως εξής:φύλλο γέμιση-φύλλο λάδι,φύλλο γέμιση-φύλλο ζάχαρη .Συνεχίζουμε την εναλλαγή αυτή αφήνοντας για το τέλος τέσσερα φύλλα που θα έχουν με τη σειρά τα δύο ζάχαρη και τα δύο τελευταία λάδι.

Αν φτάσατε ως εδώ έχετε κάνει περίπου τη μισή δουλειά,γιατί όλη η τέχνη στον μπακλαβά είναι το κόψιμο.Επιλέξτε ένα λεπτό αλλά πολύ κοφτερό μαχαίρι(να σκίζει τρίχα) επειδή δεν πρέπει να "πατηθεί"στο κόψιμο,και κόβετε όπως βλέπετε στην εικόνα,προσπαθώντας όσο το δυνατόν να μήν κόψετε τα κάτω φύλλα,(μυστικό για να κρατάει το σιρόπι ,έ ρε τύχη βουνό που την έχετε).

Ύστερα καρφώνουμε από ένα έως τρία γαρύφαλλα σε κάθε κομμάτι (βοηθάει να κρατιούνται φύ λλα,πράγμα δύσκολο λόγω σχήματος).

Ραντίζουμε λίγο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για μία ώρα περίπου.

Αφού κρυώσει,τον σιροπιάζουμε με το σιρόπι που ετοιμάζουμε ως εξής:

Βράζουμε τη ζάχαρη με το νερό τους χυμούς και τη φλούδα για 5 λεπτά,προσθέτουμε τα μπαχαρικά και βράζουμε άλλα 7 λεπτά.

Καλή επιτυχία!!

κι αν δεν πετύχει,και μόνο που θα μυρίσει γιορτές το σπίτι (γιατί αυτό είναι το άρωμά τους) αρκεί.
...και νάτος έτοιμος σιροπιασμένος

Ο ανωτέρω δημιουργήθηκε χτές.

Γρήγορο και Γευστικότατο!

2009-12-21T20:00:00.001+02:00

Ένα πανεύκολο σε εκτέλεση και πολύ πολύ γευστικό το γλυκάκι, αν μπορεί να το χαρακτηρίσει κανείς γλυκό.
Δεν χρειάζεται καμία προετοιμασία, τα υλικά του υπάρχουν σχεδόν σε όλα τα σπίτια και ο χρόνος παρασκευής του περιορίζεται σε δευτερόλεπτα!

Δεν είναι φανταστικό σαν θέαμα?

Ένα γενναίο κομμάτι ανθότυρο και μια μεγάλη κουταλιά μέλι να το σκεπάζει και να γυαλίζει!!!
Προσοχή το ανθότυρο (ή ο ανθότυρος αν προτιμάτε) δεν πρέπει να είναι πολύ ξινό ή νερουλό και να θρυμματίζεται, αλλά ούτε και αλμυρό. Πρέπει να έχει παχιά και πυκνή υφή και ελαφρώς αλατισμένο προς το ουδέτερο. Το μέλι να είναι κατ' αρχήν αυθεντικό και χωρίς προσθήκες!
Εγώ προτιμάω το μέλι ελάτης στο οποίο με ξετρελαίνει εκτός από την απαλή του γεύση και το βουτυρένιο σχεδόν μεταξένιο χρώμα του!
Βασικά μπορεί να σερβιριστεί σαν επιδόρπιο αλλά και σε οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας.

Λαχταριστό!

Όποιος έχει δοκιμάσει τα μυζηθροπιτάκια ή σκαλτσούνια ή μαλεβιζιώτικα όπως τα ονομάζουν (κάθε περιοχή τα ονομάζει και διαφορετικά) μπορεί να βρει τη γεύση τους πολύ κοντινή!
Τα μυζηθροπιτάκια αυτά που φτιάχνονται με ζύμη στην οποία βάζουμε γέμιση από μίγμα ανθότυρου (γλυκιά μυζήθρα) μέλι ή ζάχαρη, κανέλα, κρόκο αυγού κλπ! Το μίγμα τοποθετείται στο κέντρο ενός κυκλικού κομματιού ζύμης που στη συνέχεια τσιμπώντας τη με τα δάχτυλά μας σκεπάζουμε τη γεμιση γύρω γύρω αλλά την αφήνουμε ελεύθερη από πάνω!
Φοβερές λιχουδιές που ταιριάζουν όλες τις ώρες, για αλμυρό, για γλυκό, με ρακί, σκέτα, με τον καφέ, όπως θέλει κανείς!!!

Τα καλύτερα μυζηθροπιτακια που έχω δοκιμάσει ποτέ και που κάποια στιγμή θα προσπαθήσω να τα φτιάξω, ήταν εκείνα από ένα εργαστήριο ζαχαροπλαστικής στη Νάουσα της Πάρου πριν μερικά χρόνια, τότε που η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου σάρωνε στα γήπεδα της Πορτογαλίας!
Διπλή η γλύκα τότε!
Ήταν ελάχιστα γλυκά, ίσα ίσα για να τα χαρακτηρίσεις, που σε συνδυασμό με την τραγανή και λεπτή ζύμη τους, απογείωναν την γευστική εμπειρία!!!
Βρε να μη θυμάμαι το όνομα του ζαχαροπλαστείου...
Ξεχνιούνται αυτά?? Θα πρέπει να ξαναπάω την Πάρο τώρα....

ΕΡΕΥΝΑ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑΣ Νο 1: ΧΑΤΖΗΣ

2009-12-20T19:00:00.001+02:00

Αν και καταλληλότερος για αυτή την έρευνα είναι ο συνεργάτης πιά Κώστας (ΚώσταΚώστα που λέει και η γιαγιά στους ΑΜΑΝ) aka kostslogh, θα επιχειρήσω να εγκαινιάσω τον τομέα ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ!

Γνωρίζουμε πως υπάρχουν πολλές εκδοχές, παραλλαγές ή διασκευές. Πολλοί νότιότεροι αστειέυονται με το θέμα μπουγάτσα, αλλά παρ' όλα αυτά δεν πάυει να είναι εξαιρετικό έδεσμα με οποιαδήποτε γέμιση!

Γνωρίστηκα από πολύ μικρός με τη μπουγάτσα, αν και μόνο με την κλασική που σερβίρουμε εδώ κάτω, αυτή με κρέμα σε σχήμα παραλληλόγραμμο που την κόβουν στη μέση και την πασπαλίζουν με άχνη και κανέλα στο εσωτερικό.

Θυμάμαι, όταν ανεβαίναμε στο κέντρο μικρός με τους δικούς μου, κάτι Σάββατα για ψώνια, με πηγαίνανε σε ένα μαγαζάκι που βρισκόταν κοντά στην γωνία Ερμού και Αιόλου όχι προς Μητροπόλεως, απ' την άλλη στ' αριστερά όπως ανεβαίνουμε προς Ομόνοια.

Εκεί μια κυρία πάντα με πρόσεχε και μου έδινε μια παχιά παχιά με μπόλικη ζάχαρη και κανελίτσα.

Θυμάμαι πόσο μ' άρεσε να φτάνω στα τελευταία κάτω κάτω κομμάτια στα οποία είχε πέσει όλη η ζάχαρη!!!

Φυσικά δε με έφτανε μόνο μία και γινότανε μεγάλος σαματάς επειδή δεν μου έπαιρναν δεύτερη και μεγάλο μούτρωμα από μέρους μου!!!

Στη συνέχεια στην εφηβεία ήρθα σε επαφή με τα γνωστά κυκλώματα ψιλοκομμένης μπουγάτσας στον Πειραιά ξεκινώντας από τα κακόφημα μπουγατσάδικα πίσω από το σταθμό του τρένου.

Μετά τη γνωριμία με τον πειραϊκό υπόκοσμο της μπουγάτσας -με κρέμα- πάντα, η χάρη μου έφτασε στο ακριτικό Διδυμότειχο.

Εκεί γνώρισα μιαν άλλη ανατολίτικη θα την έλεγα απόλαυση σε ένα από τα γαλατάδικα κοντα στο τζαμί. Η τεμαχισμένη μπουγάτσα κρέμας, τυριού, με σπανάκι ή κιμά ήταν το κάτι άλλο!

Από τότε πέρασα σε άλλη ερωτική διάσταση με τη μπουγάτσα, που διακόπηκε βάναυσα μια νύχτα όταν κατεβαίνοντας την εθνική προς Πειραιά, στάθηκα σε ένα διανυκτερεύον μαγαζί πριν την Καβάλας (Λεωφ.Αθηνών). Η δυσάρεστη θέση που με έφερε εκείνο το σχεδόν παγωμένο κομμάτι την επόμενη μέρα με κράτησε για άρκετό διάστημα μακριά της...

Και φτάνουμε στο 2009 και στην Έρευνα Μπουγάτσας του Γαργαντούα!

Ξεκινάω με μπουγάτσα από του Χατζή (που εκτός από Θεσσαλονίκη υπάρχει και..) στο Σύνταγμα (βλέπε χάρτη του μπλογκ).

Το κουτί

Η αρχή

Μια εντυπωσιακή φωτογραφία πριν την εκτέλεση

Αρκετά καλή μπουγάτσα με κρέμα, τραγανό και μπόλικο φύλλο ισορροπημένη αναλογία γλυκήτητας και κανέλας.

Καλός τεμαχισμός (σε 9 κομματάκια)

Μέγεθος, προς μεγάλο κομμάτι.

Βαθμολογία: 8/10

Γλυκήτητα: Δεν σε λιγώνει.

Φυλλο: Μπόλικο. Η απόλαυση για όσους το προτιμούν πολύ!

ΕΡΕΥΝΑ ΓΑΛΑΚΤΟΜΠΟΥΡΕΚΟΥ Νο 2: ΧΑΤΖΗΣ

2009-12-17T17:06:00.002+02:00

Δεν ξέρω αν ανήκει στην κατηγορία Γαλακτομπούρεκο, ή αν δημιουργεί ξεχωριστή κατηγορία από μόνο του. Επειδή όμως έπισκέφτηκα δύο φορές το Χατζή στο Σύνταγμα (βλέπε χάρτη του μπλογκ στο πλάι) και τις δύο δεν είχαν γαλακτομπούρεκο, θα το τοποθετήσω στην κατηγορία αυτή!

Εμ, δεν μπορώ κάθε τρεις και λίγο να πετάγομαι στου Χατζή.
Θα ζητήσω τη βοήθεια του καλού συνάδελφου Κώστα για να ρίξει φως στην υπόθεση αυτή.
Αφού δεν βρήκα γαλακτομπούρεκο, πήρα....Χανούμ μπουρέκ!

Λαχταριστή όψη, έτσι?

Ένα γλυκό συγγενικό σε όλα του, φύλλο, σιρόπι και κρέμα.

Διαφορετικός τρόπος παρασκευής αφού είναι ατομικό και το φύλλο τυλίγεται σαν πακέτο γύρω από την κρέμα, η οποία είναι ελάχιστη σε σχέση με τον όγκο του γλυκού.

Λίγη και στο κέντρο του, αλλά πολύ καλή.

Το καλό της υπόθεσης είναι πως αν και πολύ σιροπιασμένο, δεν είναι καθόλου λιγωτικό!
Θα έτρωγα άνετα δύο στην καθησιά μου!

Η χειρουργική τομή!

Με μυρωδιά και γεύση από φρέσκο βούτυρο, αποτελεί ένα διαφορετικό έδεσμα!

Μπορώ να πω ότι το λάτρεψα.

Η βαθμολογία μου συνεπώς, για γαλακτομπούρεκο,είναι γενναία: 8/10.

Νέο μέλος στην παρέα του ΓΑΡΓΑΝΤΟΥΑ

2009-12-17T09:54:00.000+02:00

Το διαχειριστικό επιτελείο του ΓΑΡΓΑΝΤΟΥΑ με τιμή και χαρά ανακοινώνει την έναρξη της συνεργασίας του με τον εξαιρετικό συνάδελφο από τη Βόρεια Ελλάδα και άξιο γαστρογνώστη, Κώστα (aka kostaslogh)!
Με ελαφρά καθυστέρηση της ανακοίνωσης σε σχέση με την ημερομηνία επίτευξης της συμφωνίας, μπορούμε και επίσημα να απολαμβάνουμε τις εκ βαθέων γευστικές του αναλύσεις με το μοναδικό του τρόπο!
Για την ιστορία η συμφωνία έκκλεισε με μιά ανοιχτή επιταγή για κεφτέδες!!!

Κώστα καλορίζικος και σου ευχόμαστε υψηλές απολαύσεις!

Κύβοι Λαχανικών

2009-12-14T07:30:00.002+02:00

Ιδιαίτεροι "κύβοι" λαχανικών, χειροποίητοι εύκολοι και πολύ γευστικοί!

Αν και όχι τόσο...κύβοι!

Τα...κυβάκια σε παγοκυψέλες

Δεν υπάρχει καμία ιδιαίτερη συνταγή και κάποιο φοβερό μυστικό!

Κανονικά φτιάχνουμε....

σούπα!

Ναι, κι όμως, φτιάχνουμε μια υπέροχη σούπα λαχανικών!

Βάζουμε ότι υλικό θέλουμε.

Εγώ έβαλα:

2 καρότα,

2 πατατάκια, μέτρια προς μικρά,

2 κολοκυθάκια,

2 κρεμμύδια,

2 πράσσα,

και λίγο ψιλικομμένο λάχανο.

Αλάτι,

Πιπέρι μπόλικο (φρεσκοτριμμένο μίγμα 4 πιπεριών, αξίζει)

Μισή κουταλιά σουμάκι (κόκκινο ξυνούτσικο τριμμένο μπαχαρικό)

Κόβουμε τα λαχανικά μας σε μικρά κομμάτια, τα ρίχνουμε σε μιά μέτρια κατσαρόλα, ρίζνουμε τα αλατοπίπερα και ότι άλλο μπαχαρικάκι νομίζουμε ότι ταιριάζει, βάνουμε και λαδάκι (4 κουταλιές σούπας τουλάχιστον), γιομίζουμε με νερό ώστε να περνάει 2 δάχτυλα πάνω από το περιεχόμενο, τοποθετούμε πάνω στο μάτι και το ανάβουμε.

Τα λαχανικά μας θα βράσουν μετά από ένα έυλογο χρονικό διάστημα. Δοκιμάζουμε με το πιρούνι να σούμε σε τί κατάσταση έιναι τα κομμάτια ιδιαίτερα καρότο και πατάτα και όταν τρυπιούνται είναι έτοιμα.

Αποσύρουμε την κατσαρόλα από το μάτι για να κρυώσει λίγο και έπειτα πολτοποιούμε με το ραβδομπλέντερ μας.

Αν δεν έχετε, να πάρετε. Δεν είναι ακριβό και φτιάχνει ότι θέλετε μέσα στην κατσαρόλα χωρίς να λερώνουμε άλλο σκεύος. Γλιτώνουμε πολύτιμο χρόνο!

Αν δεν έχουμε ραβδομπλέντερ, αλλά συμβατικό μούλτι, τότε μεταφέρουμε λαχανικά και ζουμάκι και πολτοποιούμε λίγο λίγο.

Αν δεν έχουμε και αυτό βράστε ρύζι, πάρτε κύβους από σουπερ μάρκετ, δεν θα φάμε και τα νιάτα μας στην κουζίνα!

Τέλος πάντως αφού υπερβούμε όλα τα εμπόδια, έχουμε μια γευστικότετη βελουτέ σούπα λαχανικών, ότι πρέπει τώραπου άρχισε να κάνει κρύο επιτέλους.

Σερβίρουμε σε κούπες με φρυγανισμένο ψωμάκι.

Οι μερακλήδες θα βάλουν και μια κουταλιά βούτυρο (από το καλό, όχι μαργαρίνες, ούτε το μαγειρικό) από πάνω και θα την αφήσουν να σιγολιώσει!

Θα μου πείς δικαιολογημένα τώρα, οι κύβοι λαχανικών που κολλάνε, έτσι?

Ότι περισσέψει από τη σούπα το βάζουμε σε παγοκυψέλες (αν βγεί πολύ πυχτός, αραιώνουμε με λίγο νερό) και στην κατάψυξη όπου θα διατηρηθεί αρκετό καιρό!

Όταν θελήσουμε να φτιάξουμε κάποια σάλτσα, προσθέτουμε και ένα αυτοσχέδιο παγάκι ζωμού για να νοστιμήσει περισσότερο!

Καλή επιτυχία!

ΥΓ

Φωτογραφίες από τη σούπα δεν υπάρχουν αυτή τη φορά γιατί δεν πρόλαβα, την φάγαμε όλη και ίσα που πρόλαβα να σώσω λίγη για τα..κυβάκια!
Επιφυλάσσομαι όμως!

Βασική συνταγή πίτσας

2009-12-10T19:06:00.000+02:00

Μην ανησυχείτε, δεν θα παρουσιάσουμε καμία πίτσα μπλε, αλλά την καραβασική συνταγή για πίτσα!!!

Απλή στην προετοιμασία και την εκτέλεση με αγνά παραδοσιακά υλικά, για να ξέρουμε τι τρώμε και να αποφεύγουμε αυτά που μας σερβίρουν σαν εκλεκτά και ποιοτικά.

Για τις δύσκολες ώρες που προηγούνται πριν από τα ντερμπι και τις δακρύβρεχτες ταινίες στους παχιούς καναπέδες τις κρύες νύχτες του χειμώνα...

Το φύλλο είναι το μυστικό για μια επιτυχημένη πίτσα!

Μη φοβάστε δεν είναι τίποτα!

Πλάστη έχουτε? Μηχανή για φύλλο?

Μίξερ με ειδικό εξάρτημα για ζύμη?

Έναν αρτοσκευαστή τουλάχιστον???

Τίποτα??

Ε, τότε να ανησυχήσετε γιατί θέλει κόπο λέμε!

Πλάκα κάνω μη φεύγετε...

Μη φεύγετε καλέ, θα σας κεράσω και ένα κομμάτι πίτσα στο τέλος του πόστ, καθήστε έχει ενδιαφέρον!

Τα υλικά που θα χρησιμοποιήσουμε για τη ζύμη είναι τα εξής:

500 γρ. Αλεύρι κανονικό, σκληρό και όχι απ' αυτές τις χαζομάρες που φουσκώνει μόνο του, ψήνεται μόνο του και κατουράει και όρθιο... μόνο του!

9 γρ. ξηρή μαγιά. Αυτό είναι για το φούσκωμα (όχι του στομάχου ντε, δεν αντικαθιστά το maalox μην το δοκιμάσετε) της ζύμης.

Υδωρ όσο χρειαστεί (μας φώτισες)

Πολλοί χρησιμοποιούν και μια κουταλιά λάδι.

Εγώ εδώ δεν έβαλα.

Ζυγίζουμε το αλεύρι!

Ρίχνουμε τη μαγιά σε ένα μπολ και...

Η μαγιά με το χλιαρό νερό

...προσθέτουμε λίγο χλιαρό νερό και λίγη ζάχαρίτσα μισή κουταλιά του γλυκού.

Τι θα πει δεν το έγραψα πριν στα υλικά? Και 'συ κυρία μου διάβασες μόνο τα υλικά και περιμένεις πως έτσι θα φτιάξεις πίτσα??? Όχι αγάααπη μου, δε στα 'πανε καλά! Υπάρχουν καλά κρυμένα μυστικά στη διήγηση αυτή που πρέπει να τ' ανακαλύψεις ψαχουλέυοντας το κείμενο για να πετύχει η συνταγή και να δέσει το βύσσινο (καλά αυτό μια άλλη φορά που θα ασχοληθούμε με τα γλυκά του κουταλιού)! Η ζαχαρίτσα λειτουργεί σαν τροφή της μαγιάς για να αρχίσει να ενεργεί!

Στη συνέχεια σε άλλο μπολ ρίχνουμε το αλεύρι και φτιάχνουμε μια λακουβίτσα στο κέντρο.

Εκεί ρίχνουμε τη μαγιά και αρχίζουμε να ανακατεύουμε μέχρι το αλεύρι να "πιεί" το υγρό και προσθέτουμε νερό. Ζυμώνουμε δυνατά προσθέτωντας νερό η λίγο αλεύρι μέχρι να φτιάξουμε ένα ελαστικό ζυμάρι.

Το ζ'μαρ'

Το σκεπάζουμε με πετσέτα (όχι χαρτοπετσέτα) κουζίνας ή με ελαστική διάφανη μεμβράνη και το αφήνουμε σε ζεστό μέρος και όχι σε ρεύμα γιατί μπορέι να πουντιάσει, τουλάχιστον μισή ώρα μέχρι να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο. Μπορούμε ακόμα να το βάλουμε και στο φούρνο σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία (έως 50 βαθμούς). Πολλοί νέοι φούρνοι έχουν πράγραμμα για ξεπάγωμα κατεψυγμένων το οποίο είναι ιδανικό!

Δεν υπόσχομαι πάντως για το χρόνο και αυτό γιατί μπορεί να χρειαστεί έως και ώρα μέχρι να φουτσκώσει η ζύμη, ανάλογα το μέρος την σχετική υγρασία το ποσοστό cotton της πετσέτας κλπ κλπ.

Όταν με το καλό διπλασιαστεί σε όγκο το ζυμάρ' ή τέλος πάντων φουσκώσει όσο φουσκώσει, το βγάκουμε και το χωρίζουμε στα δύο. Α, δεν σας το 'πα? Η δόση είναι για δυό πίτσες σε στρογγυλά ταψιά πίτσας κανονικά.

Απλώνουμε τη ζύμη με τα δάχτυλα στα ταψιά. Αν έχουμε τον μικρό πλάστη χειρός (αυτόν με τη λαβή) μπορούμε να το κάνουμε με μεγάλη ευκολία!

Στη συνέχεια φτιάχνουμε τη σάλτσα που θα απλώσουμε πάνω από τη ζύμη. Χρησιμοποιήσαμε χυμό ντομάτας σε κουτί, πιο συμπυκνωμένο από τον κλασικό στον οποίο προσθέσαμε βασιλικό για τη μία πίτσα, ρίγανη την άλλη και πιπεράκι κατά βούληση. Εγώ προτιμάω το φρεσκοτριμένο μίγμα τεσσάρων πίπεριών.

Πολλοί βράζουν και δένουν λίγο τη σάλτσα με λάδι, πιπέρι και τ' αρωματικό (να πάρει δηλαδή μιά βράση). Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και πελτέ ντομάτας ελαφρά αραιωμένο.

Φρέσκια ντομάτα τριμένη δεν συνιστάται καθώς είναι αρκετά υδαρή (πως τα λέω, έχω και λεξιλόγιο έτσι? τουτέστιν νερουλή) και θα μουλιάσει το ζυμάρι που δεν θα ψηθεί καλά.

Η σάλτσα απλωμένη πάνω στη ζύμη

Σάλτσα και αυτή κατά βούληση, έτσι? Άλλο προτιμούν λίγη και άλλοι αρκετά περισσότερη.
Η υπερβολή όμως αυξάνει τον υγρό παράγοντα και δεν αφήνει τη ζύμη να ψηθεί, όπως προείπαμε.
Έπειτα, προσθέτουμε ότι υλικό θέλουμε!
Θέλεις τυρί, ζαμπόν, μπέικον, κρεμύδι, πιπεριά, κοτόπουλο, αντζούγια, τσίρο, λακέρδα, πατάτες, χαλβά? Ότι θές!

Πρίν μπει στο φούρνο

Εγώ πρώτα έβαλα τυρί μοτσαρέλα (μάλλον τύπου μοτσαρέλας σε φρατζόλα) κομμένο σε φέτες, από πάνω γαλοπούλα καπνιστή φουαντρέ και λίγο μπέικον (αν και η γαλοπούλαη συγκεκριμένη δίνει αρκετά καλό απότέλεσμα και μόνη της) και τέλος έριξα λίγο τριμμένο ρεγκάτο για να γίνει πιο νόστιμο το έργο!
Πετάμε τα ταψάκια μας σε προθερμασμένο φούρνο (πάνω κάτω) στους 200 βαθμούς ξ=και τ' αφήνουμε για 20-30 λεπτά ανάλογα με το φούρνο, ζύμη, υλικά, αλτσχάιμερ.
Προσοχή τα βάζουμε στην τελευταία θέση (όχι να ακουμπήσει κάτω, την άλλη πιο πάνω) του φούρνου!
Κλείνουμε την πόρτα.
Αν ξεχνιέστε βάλτε ξυπνητήρι ή υπενθύμιση για την άλλη μέρα, την ίδια ώρα!
θα δείτε, μόλις ροδίσει από πάνω το τυράκι και μοσχοβολήσει το σπίτι, μόλις τα σάλια αρχίζουν να πέφτουν έξω απ' το στόμα και περίεργοι ήχοι βασανίζουν το στομάχι, τότε, η πίτσα είναι έτοιμη!

Κερνάω όπως υποσχέθηκα ένα κομμάτι από την πίτσα...

Ιδού!!

Όχι αυτήν από πάνω, πως θα μπορούσα άλλωστε αφού μια απλή φωτογραφία είναι....

....αλλά το παρακάτω κομμάτι.....

Κάλή σας όρεξη!

Μαύρη ημισέλινος

2009-12-04T09:15:00.004+02:00

Του Σαλονικιού ανταποκριτού μας

Nα συνεισφέρω κι εγώ στις γλυκιές έρευνες του γαργαντούα

με ότι έτυχε να βρίσκεται στο ψυγείο,κατά το ποσοστό βέβαια

που επιτρέπεται να έχει υπόσταση

ο προσδιορισμός "τυχαίο"για τα περιεχόμενα του ψυγείου

ενός μαιτρ της γεύσης(εδώ η μετριοφροσύνη διέγραψε τροχιά

στο όριο επιτυχώς προϋπολογισμένου αζιμούθιου και κατέληξε

στο πτυελοδοχείο).

Ο λόγος για τη μαύρη ημισέληνο την κατά κόσμο καριόκα.

Εδώ την βλέπετε ακρωτηριασμένη (οποία φρίκη) για τις ανάγκες

του ρεπορτάζ και μόνο αφού ο ακρωτηριασμός έργου τέχνης

αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας (UNESCO)

ενώ αντιβαίνει επίσης και στη θεμελιώδη αρχή της γευσιλαγνείας

(της οποίας ευτυχής οπαδός τυγχάνω) που επιβάλλει τη διαρκή

απαίτηση του μέγιστου βαθμού απολαβής της γευστικής ηδονής!

(σύμφωνα με πρώτο αξίωμα,ο βαθμός απολαβής γευστικής ηδονής

"Β.ΑΓ.Η."ας τον συμβολίσουμε G συναρτάται ως εξής:

G=π Χ n Χ t

όπου π είναι η επί τοις 100 πληρότητα της στοματικής κοιλότητας

n είναι ο ειδικός συντελεστής που εξαρτάται από τις επί μέρους

ιδιότητες του υπό κατανάλωση έργου τέχνης και t είναι ο χρόνος

παραμονής εντός αυτής!

H μονάδα μέτρησης του είναι το kcavlorie, καταχωρημένη ασφαλώς

στο διεθνές κάντρο μέτρων και σταθμών.

στη προκείμενη περίπτωση η ο όγκος ολόκληρης της καριόκας

είναι σαφώς μικρότερος του όγκου της στοματικής κοιλότητας.)

Ποια είναι η συγκεκριμένη όμως;

Φυσικά και έχει όνομα ιστορία, και όλα τα πιστοποιητικά

γνησιότητας που συνοδεύουν τα αυθεντικά έργα τέχνης!

Παππαπαρασκευάς, τόπος Ξάνθη!

Στη βόρεια Ελλάδα τουλάχιστον Παππαπαρασκευάς

και καριόκα είναι έννοιες ταυτόσημες!

Με ιδανικό πάχος και με απαράμιλλη και σταθερή ποιότητα η σοκολάτα

τυλίγει στοργικά τη γέμιση καρυδιού δημιουργώντας μια σύνθεση

άξια να φιλοξενηθεί και στους ευγενέστερους απαιτητικούς ουρανίσκους!

Η βαριά ιστορία της όμως δεν θα με εμποδίσει να επισημάνω

την ισχνή έως ανύπαρκτη παρουσία αρώματος (το καταλληλότερο είναι

αυτό του κονιάκ) και ως γνωστό γλυκό δίχως άρωμα

είναι φιλί δίχως γλώσσα!!

ΕΡΕΥΝΑ ΓΑΛΑΚΤΟΜΠΟΥΡΕΚΟΥ Νο 1: ΚΟΣΜΙΚΟΝ

2009-12-01T17:00:00.002+02:00

Η μεγάλη έρευνα για το καλύτερο γαλακτομπούρεκο ξεκινάει από το γνωστό ζαχαροπλαστείο "Κοσμικόν" στον Άγιο Νικόλαο στα Πατήσια.

Προβολή "Κοσμικόν" σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Μια φορά κι έναν καιρό, κατεβήκαμε στον Άη Νικόλα από το τραίνο και βγήκαμε στην δεξιά πλευρά όπως ανεβαίνεις για Κηφισιά! Ακριβώς απέναντι απ' το σταθμό βρίσκεται χρόνια τώρα το ζαχαροπλαστείο.

Η μυρωδιά περιττό να τονίσω πως χάιδευε τα ρουθούνια!!! Το βούτυρο, το σιρόπι, το φρεσκοψημένο, όλα σε τραβούν μέσα στο γωνιακό κατάστημα!

Τις ώρες αιχμής εκτός ότι γίνεται της κακομοίρας, τα ταψιά με τα σοροπιαστά γλυκά έρχονται κατά εκατοντάδες με τρέιλερ από δίπλα όπου και ψήνονται!!

Λοιπόν στη βιτρίνα εκτός από το γνωστό γαλακτομπουρεκάκι, υπήρχαν και γιαννιώτικό γαλακτομπούρεκο (με φύλλο κανταϊφιού), κανταϊφι, μπακλαβάς και κοπενχάγη (μπακλαβαδοειδές)!

Όλα αυτά σε τρία μεγέθη ταψιού, μικρό μεσαίο και μεγάλο!

Πήραμε ένα μεσαίο ταψάκι ζεστό γαλακτομπούρεκο και φύγαμε γρήγορα γρήγορα για να το χλαπακιάσουμε!
Παρατήρηση: Οι κοπέλες εξπέρ στο τύλιγμα (όχι βρε των αντρών, δεν πήγαμε σε ξελογιάστρες) του κουτιού με κορδέλα, στο ά'ψε σβήσε το φτιάξανε!!!

Το υπερπροστάτευα σε όλη τη διαδρομή, μη μου το χτυπήσουν, μην γύρει και χαλάσει, ξέρετε αυτά τα πράγματα θέλουν προσοχή γιατί είναι ευαίσθητα!!!

Φτάσαμε κόψαμε τα δεσμά που το κράταγαν καλά φυλακισμένο στο κουτί του και ελευθερώσαμε επιτέλους το αντικείμενο του πόθου μας!
Σλούρπ!!!!

Το κουτί της αμαρτίας

Η αμαρτία

Μμμμμ....

Πολύ καλά σοροπιασμένο, με τραγανά τα πάνω φύλλα του, αρκετή η γέμιση της σιμιγδαλένιας κρέμας και με καλή υφή (σσ. δεν είχε προλάβει να κρυώσει αφού φτάσαμε σε χρόνο dt), πηχτή αλλά όχι στητή ακόμα (ως γνωστόν το γαλακτομπουρεκάκι πρέπει να μείνει και λίγο αλλά που τέτοια πολυτέλεια)!

Τα κάτω φύλλα στη βάση μελωμένα και μαλακά όπως πρέπει!

Η γεύση σε ικανοποιεί σε πολύ μεγάλο βαθμό!

Θα σημειώσω μόνο την απουσία διακριτικής προσθήκης πορτοκαλιού στην κρέμα που απογειώνει το αποτέλεσμα κατά την ταπεινή μου γνώμη, όπως ακόμη το ότι θα ήθελα λίγο περισσότερο φύλλο πάνω κάτω. θεωρώ πως θα χώραγαν 2-3 φύλλα ακόμα για να το τελειοποιήσουν!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10

Αν έχετε και εσείς δοκιμάσει το παραπάνω γαλακτομπούρεκο, περιμένουμε κριτικές και βαθμολογίες, αλλά και τί σας άρεσε και τί όχι!

Αν σας άρεσε το γαλακτομπουρεκάκι από το "Κοσμικόν" γράψτε σε SMS: γάμα ένα ( Γ 1) και στείλτε μήνυμα στο 35000900 με απλή υπέρογκη τηλεφωνική χρέωση σχεδόν ολόκλερου μηνιάτικου.

Τα έσοδα θα διατεθούν για την παροχή αλμυρού φαγητού (σαρδέλας και τσίρου) για την απολίγωση (ξελίγωμα) των δοκιμαστών που μπήκαν στη τρομερή αυτή δοκιμασία.

Ευχαριστούμε εκ των υστέρων!

Μιλφέιγ...

2009-11-30T10:15:00.005+02:00

Την ώρα που ο συνεργάτης Kikopας, δοκιμάζει γαλακτομπούρεκα, εγώ είπα να δοκιμάσω κάτι άλλο πιο σικ, όπως το μιλφέιγ από γνωστό ζαχαροπλαστείο που φημίζεται γι' αυτό!

Ένα θα σας πω... μέγα απογοήτευση!

Τα κομμάτια ήταν μεγάλα και χορταστικά! Σε αντίθεση με την τούρτα μιλφέιγ, όταν αγοράζεις κομμάτι, δεν στο φτιάχνουν εκείνη την ώρα!

Δεν είναι πολύ γλυκό και μπορείς να φας όλη την κομμάτα, απ' αυτή την άποψη και μόνο... γιατί η κρέμα είναι τόσο παχιά και βουτυρένια που αισθάνεσαι τις αρτηρίες σου να κλείνουν μια μια!

Για να μην σχολιάσω το γεγονός οτι μέσα στην κρέμα είχε και αμύγδαλα! Που το είδατε αγαπητή μου το μιλφέιγ με μύγδαλα; Ο Βόγλης σας έδωσε τη συνταγή;

Ουφ, ευτυχώς είχα άγιο που άκουσα τον Λου και πήραμε κι από ένα γλυκάκι διαφορετικό σε περίπτωση που δεν μας ικανοποιήσει το συγκεκριμένο!

Μια τάρτα μπισκοτένια και μια με φράουλες!

Οι οποίες έκαναν τη διαφορά...! Μόλις έμπηξα το κουτάλι μέσα στην φραουλόταρτα (η οποία ήταν του Λου, αλλά ένας γευσιγνώστης δεν έχει όρια στο κουταλοπιρουνο του) με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη... ανάμεσα στην ζύμη της τάρτας και την λευκή πανάλαφρη κρέμα, είχε σοκολάτα!!! Σούπερ! Και όχι απ' αυτή τη σοκολάτα που σε λιγώνει... μμμμ... τι να σας λέω...!

Δυστυχώς δεν έχω φωτό με τεμαχισμένες τις τάρτες γιατί αν έπιανα τη φωτογραφική στο χέρι... θα την έτρωγα κι αυτή!

Η άλλη τάρτα, με το μπισκότο και τη σοκολάτα ήταν απίθανη ... απλώς.. δεν έχω λόγια, βλέπεις πέφτω σε κώμα όταν τη σκέφτομαι!!!

Συμπέρασμα: Όταν πηγαίνετε κάπου για ένα συγκεκριμένο γλυκό, τολμήστε να πάρετε και κάτι άλλο... μη μείνετε με τη γλύκα!

ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ!

2009-11-27T11:50:00.000+02:00

Το μπλογκ όπως ψιλοαναφέραμε στα εγκαίνια φέρνει καινά δαιμόνια στη γκουρμεδική (masapedia: γκουρμεδική, η επιστήμη που πραγματεύεται την απόλαυση των αισθητηρίων της γεύσης με κάθε μέσο)!

Μια μεγάλη καινοτομία είναι και η έρευνα αγοράς για προϊόντα και φυσικά ποιο από τα προϊόντα είναι το καλύτερο!
Γιατί εμείς κύριε δεν βάζουμε στην κοιλιά μας ότι κι ότι, παρά μονάχα κρέμα Γιώτη (νάτη και η γκρίζα διαφήμιση)!
Ψάχνουμε ρωτάμε και βρίσκουμε πάντα το καλύτερο και το εκλεκτότερο!!!

Η πρώτη μεγάλη έρευνα του Γαργαντούα αφορά το ΓΑΛΑΚΤΟΜΠΟΥΡΕΚΟ!

Θα εξετάσουμε επιστημονικώς (μετάφραση: θα χλαπακιάσουμε) κάποια από τα πιο φημισμένα γαλακτομπούρεκα της πιάτσας (καλά δεν θα πάμε τώρα και στα Τρίκαλα Κορινθίας δα, εκτός κι αν είναι τεσταρισμένο από πολλές πηγές ότι παίζει γκαραντί περίπτωση) και θα σας προσκαλέσουμε αλλά και θα σας προκαλέσουμε να δοκιμάσετε και να πείτε τη γνώμη σας στη μεγάλη ψηφοφορία στο τέλος της εν λόγω έρευνας!

Καλούμε όποιον λάτρη της γεύσης έχει να μας φανερώσει ενδιαφέρουσες πηγές γαλακτομπούρεκων να μην διστάσει να μας τις εκμυστηρευτεί!

Πρώτη δοκιμή θα είναι από το "Κοσμικόν" στα Πατήσια!

Περί Τέχνης

2009-11-23T21:07:00.009+02:00

Όχι... μη φεύγετε.. για την τέχνη της μάσας θα μιλήσουμε!!!

(Του ανταποκριτή μας στη Θεσσαλονίκη:kostaslogh)*

Αδέρφια μου

οποιοδήποτε ανθρώπινο δημιούργημα όμορφο η άσχημο(ποτέ μην ξεχνάτε το δεύτερο,είναι ισάξιο του πρώτου ) έχει φτιαχτεί,είναι αποτέλεσμα της στροφής που πήρε κάποτε η φύση μας ,όταν ανακάλυψε ότι υπάρχει κι άλλος κόσμος εκτός εκείνου της επιβίωσης.

Τότε ήταν που αποφάσισε να μετατρέψει τα αισθητήρια όργανά μας από εργαλεία επιβίωσης σε συλλέκτες ηδονής!

Καθ΄ότι ,η όσφρηση δεν μας δόθηκε για να μυρίζουμε κατασκευασμένα αρώματα,η όραση για να βλέπουμε πίνακες ,θέατρο,η ακοή για να ακούμε μουσική κ.λ.π.
Μετά από λίγο αυτή η άκρατη εκμετάλλευση των πέντε αισθήσεων έγινε αυτοσκοπός Άσε που κάποιοι επεξέτειναν τις αναζητήσεις τους πέραν των πέντε αισθήσεων ,όπως στην αίσθηση του πόνου ,του φόβου ακόμα και σ΄αυτήν της αφόδευσης (όχι ,δεν πρόκειται να αντιγράψω εδώ τις επί του θέματος θεωρίες του Φρόυντ ,τις οποίες θεωρώ γοητευτικές μεν -ολίγον υστερικές δε)που χρεώθηκαν κατ ΄ εξαίρεση (αδίκως) το επίθετο δια-στροφές.

Σιγά σιγά οι καινούργιες ανάγκες έφτιαξαν το έδαφος που πάνω του η φαντασία έχτισε το ν πολιτισμό μας με την κλίμακα των τεχνών στην κορυφή του .

Στην κορυφή της κλίμακας δικαιωματικά βρίσκεται η τέχνη της μαγειρικής, καθ΄ οτι συμπεριλαμβάνει τις υπόλοιπες,αφού τα έργα της ικανοποιούν και τις πέντε (τουλάχιστον)αισθήσεις ταυτόχρονα. Ένα πιάτο μπορεί να είναι εικαστικό αριστούργημα με ευχάριστο άρωμα ,καταπληκτική γεύση που όταν το τρως με τα χέρια γίνεται νοστιμότερο.

Τι πιο ποιητικό από μια μπλακ φόρεστ δεκαοχτώ λεπτά μετά την συνεύρεση με μια αλανιάρα μουρμούρα ,με ένα κυλιόμενο πάνω σε μικρά κρεμμύδια , δύο μέρες αναπαυμένο σε γλυκόξινη μαρινάτα και ύστερα σιγοψημένο σε κόκκινη σάλτσα μαζί μ΄ αυτά κότσι αγριογούρουνου και με μιά επίσης αλανιάρα κότα παραγεμισμένη με όλη τη σοφία και τα αρώματα του κόσμου σε άκρως προκλητική στάση,με την διακριτική και καταλυτική συντροφιά ενός merlot σε θερμοκρασία δωματίου!

Όσο για την μουσική του,πείτε μου,ποιός δεν έχει δακρύσει στο άκουσμα του τραγουδιού του γαύρου η του κεφτέ μέσα απ ΄το τηγάνι ή δεν έχει ριγήσει στην ηχώ του θρυμματισμού του πρώτου φύλλου του μπακλαβά, στον υγρό ουρανίσκο!
Τώρα αν συνυπολογίσουμε την σχέση της με το ισχυρότερο ένστικτο πάνω στον πλανήτη ,το ένστικτο αυτοσυντήρησης,το δίλημμα "τρως για να ζεις η ζεις για να τρως" φαντάζει τουλάχιστον αφελές.

Εν τούτοις το ερώτημα εξακολουθεί να παραμένει αμείλικτο:

Είναι η τέχνη της μαγειρικής και τα έργα της διαστροφή;

Είναι η απόλαυση των έργων αυτών ηθικά μετέωρη;

Αδέρφια μου,ούτε ζυγό δικαιοσύνης κρατώ, μήτε ρομφαία ηθικής,

φωνή αλληλεγγύης υψώνω:
αν είναι πράγματι όλα τούτα αμαρτία
αν είναι φίλοι οι γκουρμεδιές διαστροφή
τότε θα έχουμε στη κόλαση απαρτία!

ΜΑΖΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ!!

* τον έβαλα στα ψιλά γράμματα, μη μας κλέψει τη δόξα!